สัญญาณเก่าแก่ที่สุดของการยึดครองของมนุษย์ในเม็กซิโกซิตี้ คือสัญญาณของหญิงชาวเปญ และบุคคลอื่น ๆ ที่พบในซาน บาร์โตโล อาเตวาคัน (กุสตาโว่ เอ) มาเดโร) เชื่อกันว่ามีความสอดคล้องกับยุคซีโนลิธิคตอนล่าง (9500-7000 ปีก่อนคริสตกาล) อย่างไรก็ตาม มีการศึกษาล่าสุดเกี่ยวกับสตรีชาวปักกิ่งที่มีอายุ 12,700 ปี ทําให้เธอกลายเป็นหนึ่งในซากมนุษย์เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบในอเมริกา การศึกษา ดีเอ็นเอ ไมโทคอนไดรอัล ของ เธอ บอก ว่า เธอ เป็น คน มา จาก เอเชีย หรือ คอเคเชีย ที่ มี ลักษณะ เหมือน ชาวยุโรป ตะวัน ตก หรือ ชาว ออสเตรเลีย

พื้นที่แห่งนี้เป็นจุดหมายปลายทางของการย้ายถิ่นฐานของเผ่าเทโอชิเมกาในช่วงศตวรรษที่ 8 และศตวรรษที่ 13 ผู้คนที่จะเพาะเลี้ยงวัฒนธรรมของโทลเทคและเม็กซิโก (แอซเท็ก) หลัง จาก นั้น ก็ มา ถึง ศตวรรษ ที่ 14 เพื่อ จะ ลง หลักปักฐาน ก่อน บน ชาย ฝั่ง ของ ทะเล สาป

ยุคแอซเท็ก

เมือง แห่ง นี้ เป็น ที่ ของ เม็กซิโก - เทนอชติทลัน เมือง หลวง แอซเทค

นายกเทศมนตรีเทมโบ ของซากปรักหักพัง เม็กซิโก-เทนอชติทลัน

หอของเมืองโบราณ ของเม็กซิโก-เทนอชติทลัน ในพิพิธภัณฑ์นายกเทศมนตรีเทมพล่า

เมือง ของ เม็กซิโก - เทนอช ติทแลน ก่อตั้ง โดย ชาว เม็กซิโก ใน ปี 1325 เมือง เก่า ใน เม็กซิโก ที่ ถูก เรียก ว่า เทนอชติ ทลัน ถูก สร้าง ขึ้น บน เกาะ ที่ อยู่ ใจกลาง ทะเล สาป อินแลนด์ ใน หุบเขา ของ เม็กซิโก ซึ่ง มี การ แบ่งปัน กับ รัฐ ที่ เล็ก กว่า ชื่อ ทลาเตล โล โก ตามตํานาน เทพเจ้าหลักของเม็กซิกา นายฮุยซิโลปอชตลิ ชี้ให้เห็นถึงสถานที่ที่พวกเขาจะสร้างบ้านด้วยการนํานกอินทรีทองที่เกาะอยู่บนห้วยหนาม คอยบดลูกกรวดในงูกระบอก

ระหว่างปี ค.ศ. 1325 ถึง 1521 เทนอชตีตลันเติบโตในขนาดและความแข็งแกร่ง ในที่สุดก็มีอิทธิพลเหนือรัฐในเมืองอื่น ๆ รอบทะเลสาบเท็กโซโคและหุบเขาของเม็กซิโก เมื่อชาวสเปนมาถึง จักรวรรดิแอซเทคได้เข้าถึงเมโสอเมริกามากมาย ทั้งอ่าวเม็กซิโกและมหาสมุทรแปซิฟิก

การพิชิตสเปน

หลังลงจอดในเวราครุส เฮอร์นัน คอร์เตส นักสํารวจชาวสเปน ก้าวหน้าไปบนเทนอชติตลัน พร้อมความช่วยเหลือจากชาวพื้นเมืองอีกหลายคน ได้เดินทางถึงที่นั่นในวันที่ 8 พฤศจิกายน 2552 คอร์เตสและคนของเขาเดินแถวไปตามถนนซึ่งทอดสู่เมืองอิซทาปาลาปาและผู้ปกครองเมือง มอคเตซูมา 2 ได้ต้อนรับชาวสเปนเข้าให้ พวกเขาแลกของขวัญกัน แต่พวกแคมาราเดรี่อยู่ไม่นาน คอร์เตสเอามอคเตซูม่า มาไว้ใต้การกักบริเวณบ้าน หวังที่จะปกครองเขา

ความตึงเครียดได้เพิ่มขึ้นจนถึงคืนวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1520 ระหว่างการต่อสู้ที่รู้จักกันในชื่อ ลา โนช ทริสต์ ชาวแอซเท็กลุกขึ้นต่อต้านการรุกล้ําของสเปน และสามารถจับหรือขับไล่ชาวยุโรปและพันธมิตรทลากซาลานได้ คอร์เตสถูกจัดกลุ่มใหม่ที่ Tlaxcala พวกแอซเท็คคิดว่าชาวสเปนหายไปอย่างถาวร และพวกเขาเลือกกษัตริย์ใหม่ คูตลาฮัวค แต่ในไม่ช้าเขาก็ตาย กษัตริย์ต่อไปคือ คูเตมอค

คอร์เตสเริ่มการล้อมเตนอชติตลันเมื่อเดือนพฤษภาคม 2521 เป็น เวลา สาม เดือน ที่ เมือง ต้อง ทน ทรมาน จาก การ ขาด อาหาร และ น้ํา เช่น เดียว กับ การ แพร่ขยาย ของ ฝีดาษ ที่ ชาวยุโรป นํา มา คอร์เตสและพันธมิตรของเขาได้จอด กองกําลังของพวกเขาทางตอนใต้ของเกาะ และได้ต่อสู้อย่างช้า ๆ ผ่านเมือง โควเตมอคยอมจํานนในเดือนสิงหาคม 1521 ชาวสเปนได้โจมตีเทนอชติทลัน ในช่วงสุดท้ายของการโจมตี

กําลังสร้างใหม่

คอร์เตสตั้งรกรากที่โคโยอาคาน แต่ตัดสินใจสร้างไซต์ แอซเทค ขึ้นมาใหม่ เพื่อลบร่องรอยทั้งหมดของคําสั่งเก่า พระองค์ไม่ทรงตั้งอาณาเขตขึ้นภายใต้การปกครองของพระองค์เอง แต่ยังคงภักดีต่อราชบัลลังก์สเปน ไว เซรอย ชาว สเปน คน แรก มา ถึง เม็กซิโก ซิตี้ ใน 14 ปี ต่อ มา ณ เวลา นั้น เมือง ได้ กลาย มา เป็น รัฐ ของ เมือง อีก ครั้ง โดย มี อํานาจ ที่ ขยาย ออกไป ไกล เกิน เขตแดน

แม้ว่าภาษาสเปนจะรักษารูปแบบพื้นฐานของเทนอชทิตลันไว้ พวกเขาก็สร้างโบสถ์คาทอลิกในโบสถ์คาทอลิกเก่าแก่แห่งแอซเทค และอ้างพระราชวังของจักรพรรดินีเอง Tenocktitlan ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Mexico" เพราะภาษาสเปนพบคําที่ออกเสียงง่ายกว่า

การเติบโตของอาณานิคมเม็กซิโกซิตี

มหาวิหาร เม็กซิโก ซิตี้ เมโทรโพลิแทน (1571-1813) ภาพวาดในศตวรรษที่ 18 โบสถ์ถูกสร้างขึ้นโดยชาวสเปน เหนือซากโบสถ์ใหญ่แห่งแอซเทค

เมือง นี้ เป็น เมือง หลวง ของ จักรวรรดิ แอซเทค และ ใน ยุค อาณานิคม ของ เม็กซิโก ซิตี้ ได้ กลายเป็น เมือง หลวง ของ นิวสเปน อุปราชแห่งเม็กซิโกหรือราชูปถัมภ์ อาศัยอยู่ในวังเขตผู้แทน ในจัตุรัสหลักหรือโซคาโล มหาวิหารเมโทรโพลิตัน เมืองเม็กซิโกซึ่งเป็นที่นั่งของราชรัฐมุขนายกนิวสเปน สร้างอยู่อีกฟากหนึ่งของเมืองโซคาโล เช่นเดียวกับราชวังของมุขนายก และอีกฟากหนึ่งของอาคารสร้างที่อยู่อาศัยของสภาเมือง หรืออายูนทามิเอนโต ของเมือง

ภาพเขียนในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 ของโซคาโลโดยคริสโตบัล เดอ วิลลัลปันโด วาดภาพเป็นจัตุรัสหลัก ซึ่งเป็นศูนย์การจัดแสดงแห่งจักรวรรดิแอซเท็กโบราณ จุด ศูนย์กลาง ของ ดิแอซเท็ก ที่ มี อยู่ นั้น มี ประสิทธิผล และ ได้ เปลี่ยน ไป เป็น ศูนย์ พิจารณา และ ตําแหน่ง แห่ง อํานาจ ใน ช่วง ยุค อาณานิคม และ ยังคง อยู่ ใน เม็กซิโก สมัย ใหม่ ซึ่ง เป็น ศูนย์กลาง ของ ประเทศ

การบูรณะเมืองขึ้นใหม่หลังการล้อมเมืองเทนอชติทลันเสร็จสมบูรณ์ ด้วยแรงงานพื้นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ในบริเวณโดยรอบ ฟรันซิสกัน ฟรีอาร์ ทอริบีอู เดอ เบนาเวนเต โมโตลิเนีย หนึ่งในอัครทูตของเม็กซิโกที่เดินทางถึงประเทศนิวสเปนในปี พ.ศ. 2567 ได้อธิบายถึงการสร้างเมืองขึ้นมาใหม่นี้ว่าเป็นหนึ่งในความทุกข์ใจ หรือเป็นภัยพิบัติในยุคแรก

ภัยพิบัติครั้งที่เจ็ดนั้นเป็นการก่อสร้างเมืองใหญ่ของเม็กซิโก ซึ่งในช่วงต้นปีได้ใช้ประชาชนมากกว่าการก่อสร้างกรุงเยรูซาเล็ คนงานมากมายหลายคนจึงแทบจะขยับไปตามถนนและถนนหนทางไม่ได้ แม้ว่าจะกว้างมากก็ตาม หลาย คน เสีย ชีวิต จาก การ ถูก ทุบ ด้วย คาน หรือ การ ตก จาก สถานที่ สูง หรือ การ ฉีก ตึก เก่า ๆ ให้ เป็น อาคาร ใหม่

การพิชิตดินแดนของเทเนชติทลันนั้นสร้างขึ้น ณ ใจกลางทะเลสาบอินแลนด์ โดยรถยนต์ที่เรือแคนูสามารถเข้าไปถึงได้และสามารถลงจอดบนแผ่นดินใหญ่ได้ ถนนสายนี้ถูกสร้างขึ้นใหม่ภายใต้การปกครองของสเปนด้วยแรงงานพื้นเมือง

เมือง อาณานิคม ของ สเปน ถูก สร้าง ขึ้น บน รูปแบบ เส้น ตาราง ถ้า ไม่ มี อุปสรรค ทาง ภูมิศาสตร์ ใด ขัดขวาง ได้ ใน เม็กซิโก ซิตี้ โซกาโล (ตาราง หลัก) เป็น จุด ศูนย์กลาง ของ กริด ที่ ถูก สร้าง ขึ้น ภาย นอก ชาว สเปน อาศัยอยู่ ใน บริเวณ ที่ ใกล้ กับ จตุรัส หลัก ที่ เรียก กัน ว่า ราซา ใน สถานที่ ที่ มี ระเบียบ วาง อยู่ บน ถนน ทําเนียบและบ้านพักในอินเดียอยู่นอกเขตลับพิเศษดังกล่าว เป็นที่ตั้งของชาวฮาฟาซเลส

ชาวสเปนพยายามกันไม่ให้ชาวอินเดียแยกจากชาวสเปน แต่เนื่องจากโซกาโลเป็นศูนย์กลางการค้าของอินเดีย อินเดียนแดงทั้งสองจึงอยู่ในบริเวณตอนกลางอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นการแบ่งแยกดินแดนที่เคร่งครัดจึงไม่เคยถูกบังคับใช้ ในช่วงที่โซคาโลเป็นที่ซึ่งมีการเฉลิมฉลองครั้งใหญ่ เกิดขึ้นเช่นเดียวกับการประหารชีวิต และ ยัง เป็น จุด ที่ มี การ จราจล สําคัญ สอง ครั้ง ใน ศตวรรษ ที่ เจ็ด และ หนึ่ง ใน ปี 1624 อีก จุด ใน ปี 1692

ตัวอย่างตึกอาณานิคมของเม็กซิโกซิตี้ หมุนตามเข็มนาฬิกาจากด้านซ้ายบน: วิทยาลัยซานอิลดีฟอนโซ (บี) 1749); คาสา เด โลส อาซูเลโจส (บี) 1737); การประชุมของซานฟรานซิสโก (b) 1710-1716); โบสถ์น้อยลากอนเซปซิคอน กูเอปัน (b) 18 ก.); โบสถ์ลาโปรเฟซา (บี) 1597-1805); พระราชวังแห่งการสืบสวน (b) 1732-1736)

เมือง เติบโต ขึ้น เมื่อ ประชากร ได้ เข้า มา สู่ น้ํา ใน ทะเล สาป เมื่อ น้ํา ใน ทะเล สาป ผุด ขึ้น มา เม็กซิโก ซิตี้ ก็ ต้อง มี น้ํา ท่วม เป็น ระยะ ร่างแห่งแรงงานสําคัญ สภาพผิวเผินทําให้อินเดียนนับพันคนต้องตกจากยุคอาณานิคมเพื่อหาทางป้องกันน้ําท่วม อุทกภัย ไม่ ใช่ แค่ เป็น ภัย อันตราย ทาง สุขภาพ ด้วย เพราะ ระหว่าง ช่วง ที่ เกิด อุทกภัย จาก การ เสีย ชีวิต ของ มนุษย์ ทํา ให้ ถนน ใน เมือง เป็น มลพิษ เมื่อระบายบริเวณบริเวณนั้นแล้ว จํานวนคนในยุงก็ลดลงตามความถี่ของเชื้อโรคที่แพร่กระจายออกไป อย่างไรก็ตาม การรดน้ําในลุ่มน้ํายังได้เปลี่ยนแปลงถิ่นที่อยู่อาศัยของปลาและนก และพื้นที่ที่อินเดียสามารถเข้าถึงได้จากการเพาะปลูกของอินเดียใกล้กับเมืองหลวงของประเทศ

ใน ศตวรรษ ที่ 16 ได้ เห็น การ แพร่ขยาย ของ โบสถ์ ซึ่ง หลาย โบสถ์ ที่ ยัง สามารถ เห็น ได้ ใน ศูนย์ ประวัติศาสตร์ ใน ทาง เศรษฐศาสตร์ เม็กซิโก ซิตี้ ก็ เจริญ ขึ้น มา จาก การค้า ไม่ เหมือน บราซิล หรือ เปรู เม็กซิโก ได้ สัมผัส กับ ทั้ง โลก แอตแลนติก และ แปซิฟิก ได้ ง่าย แม้ ราชบัลลังก์ ของ สเปน จะ พยายาม ควบคุม การค้า ทั้งหมด ใน เมือง นี้ โดย สมบูรณ์ แต่ มัน ก็ ประสบความ สําเร็จ เพียง บาง ส่วน

แนว คิด ของ ความ สูง ที่ รุ่งเรือง ใน ประเทศ สเปน ใน แบบ ที่ ไม่เคย เห็น ใน ส่วน อื่น ๆ ของ อเมริกา ชาวสเปนพบกับสังคม ที่แนวคิดของขุนนางทําสะท้อนให้เห็นถึงสิ่งที่ตนเป็น ชาวสเปนเคารพคําสั่งของชนพื้นเมือง ของชนชั้นสูงและเพิ่มเข้าไปในนั้น ใน ศตวรรษ ที่ ผ่าน มา การ มี ตําแหน่ง สูงส่ง ใน เม็กซิโก ไม่ได้ หมายถึง การ ออก กําลัง ทาง การเมือง อย่าง ยิ่งใหญ่ เพราะ อํานาจ ของ คน ๆ หนึ่ง นั้น มี อยู่ จํากัด แม้ ว่า การ สะสม ความมั่งคั่ง จะ ไม่ มี แนว คิด ของ ความ สูงศักดิ์ ใน เม็กซิโก ไม่ ใช่ เรื่อง การเมือง แต่ เป็น แนว คิด ที่ อนุรักษ์นิยม ทาง สังคม ของ สเปน โดย พิสูจน์ ให้ เห็น ถึง ความ คุ้มค่า ของ ครอบครัว ครอบครัวเหล่านี้ส่วนใหญ่ได้พิสูจน์ให้เห็นถึงมูลค่าของตน โดยการสร้างความมั่งคั่งในประเทศสเปน นอกเมือง แล้วใช้รายได้ในเมืองหลวง สร้างโบสถ์ สนับสนุนองค์กรการกุศล และสร้างบ้านเรือนที่กว้างใหญ่ไพศาล ความ มหัศจรรย์ ใน การ สร้าง บ้าน หลอมหลอม ที่สุด ที่ เป็น ไปได้ ถึง ความ สูง ของ มัน ใน ครึ่ง หลัง ของ ศตวรรษ ที่ 18 พระราชวัง เหล่า นี้ หลาย แห่ง ยังคง ถูก มอง ได้ ใน วัน นี้ นํา ไป สู่ ชื่อ เล่น ของ เม็กซิโก ซิตี้ ใน เมือง แห่ง วังสาหรรษ์ ที่ อเล็กซานเดอร์ วอน ฮุมโบลท์ ให้

เดอะ กริท เดอ โดโลเรส ("คราย ออฟ โดโลเรส") หรือที่รู้จักกันในนาม เอล กริโต เดอ ลา อินดิเพนเดนเซีย (" เสียงร้องแห่งอิสรภาพ") เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามประกาศอิสรภาพเม็กซิโก การยุทธ์ที่กวานาจัวโต ซึ่งเป็นการปะทะครั้งสําคัญครั้งแรกของการก่อความไม่สงบเกิดขึ้นสี่วันหลังจากนั้น หลัง จาก สงคราม มา หนึ่ง ทศวรรษ แล้ว การ ประกาศ อิสรภาพ ของ เม็กซิโก ใน ประเทศ สเปน ได้ ถูก ประกาศ เป็น ผล ประกาศ ประกาศ อิสรภาพ ของ จักรวรรดิ เม็กซิโก เมื่อ วัน ที่ 27 กันยายน ค .ศ . 1821 อกุสติน เดอ อิทูร์ไบด์ ได้รับ การ ประกาศ ให้ เป็น จักรพรรดิ ของ จักรวรรดิ เม็กซิโก แห่ง แรก โดย สภา คองเกรส ซึ่ง ได้รับ การ ประทาน ใน เม็กซิโก ความ ไม่ สงบ ตาม มา ใน อีก หลาย ทศวรรษ ข้าง หน้า ดัง ที่ กลุ่ม ต่าง ๆ ต่อสู้ เพื่อ ควบคุม เม็กซิโก

เขต สหพันธ์ ของ เม็กซิโก ถูก กําหนด โดย รัฐบาล ใหม่ และ โดย การ ลงนาม ใน รัฐธรรมนูญ ฉบับ ใหม่ ซึ่ง เป็น แนว คิด ของ เขต ของ รัฐ ถูก ดัดแปลง จาก รัฐธรรมนูญ สหรัฐ ก่อนการตั้งชื่อนี้ เม็กซิโกซิตี้ได้ทําหน้าที่เป็นที่นั่งของรัฐบาลสําหรับทั้งรัฐเม็กซิโกและประเทศโดยรวม ทัก โค เดอ โม รา และ จาก นั้น โทลูกา ก็ กลาย มา เป็น เมือง หลวง ของ ประเทศ เม็กซิโก

ยุทธการที่เม็กซิโกซิตีในสงครามสหรัฐ-เม็กซิโก ค.ศ. 1847

ปราสาท ชัพเลเทค สร้าง ขึ้น ระหว่าง ปี 1785 ถึง 1864 พระราชกฤษฎีกาได้ถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลาแห่งเขตการปกครองในฐานะคฤหาสน์อุปราชในช่วงฤดูร้อนสําหรับอุปราช พระราชวังนี้ยังเป็นที่พํานักของจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่หนึ่งแห่งเม็กซิโกอีกด้วย (ค.ศ. 1864-1867) และประธานาธิบดีของประเทศระหว่างปี ค.ศ. 1884 ถึง 2488

ในช่วง ศตวรรษ ที่ 19 เม็กซิโก ซิตี้ เป็น จุด ศูนย์กลาง ของ ข้อ พิพาท ทาง การเมือง ทั้งหมด ของ ประเทศ ถือเป็นเมืองหลวงของจักรพรรดิในสองวาระ (ค.ศ. 1821-1823 และ 1864-1867) และเป็นรัฐสหพันธ์สองรัฐและสองรัฐที่เป็นศูนย์กลางของระบอบการปกครองเผด็จการสองรัฐที่ครองอํานาจในอวกาศเป็นเวลาครึ่งศตวรรษก่อนชัยชนะของเหล่าเสรีนิยมหลังสงครามการปฏิรูป นอกจากนี้ ยังเป็นวัตถุประสงค์ของการรุกรานของฝรั่งเศสสองครั้งที่เม็กซิโก (ค.ศ. 1861-1867) และได้เข้าครอบครองเป็นเวลาหนึ่งปีโดยทหารอเมริกันภายใต้กรอบของสงครามเม็กซิโก-อเมริกา (ค.ศ. 1847-1848)

ยุทธการที่เม็กซิโกซิตี้ เป็นการปะทะระหว่างวันที่ 8 ถึง 15 กันยายน 2480 บริเวณใกล้เคียงเม็กซิโกซิตี้ ในช่วงสงครามเม็กซิโก รวม ไป ถึง การกระทํา หลัก ๆ ใน การ รบ ของ โมลิโน เดล เรย์ และ ชาพัลเทเพก ซึ่ง กําลัง เกิดขึ้น ใน การ ตก ลง ของ เม็กซิโก ซิตี้ กองทัพสหรัฐฯ ภายใต้ วินฟีลด์ สก็อต ทําคะแนนความสําเร็จที่สําคัญที่ยุติสงคราม การรุกรานเขตสหพันธ์ของอเมริกาครั้งแรกถูกต่อต้านในระหว่าง การยุทธ์ที่ชูรูบัสโก เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ซึ่งเป็นกองพันของนักบุญแพทริคซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้อพยพชาวไอริชและชาวเยอรมันที่อพยพออกจากประเทศ แต่กลับเป็นชาวแคนาดา อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี สกอตส์ สเปนการ์ด สวิส และเม็กซิกัน ได้ต่อสู้เพื่อสาเหตุของเม็กซิกันโดยได้ขับไล่การโจมตีของอเมริกาให้กลับสู่สภาพเดิม หลังจากที่ได้ชัยชนะกับกองพันของนักบุญแพทริกแล้ว สงครามเม็กซิโก-อเมริกาได้เกิดขึ้นอย่างใกล้ชิดหลังจากที่สหรัฐอเมริกาส่งหน่วยรบลงไปสู่เม็กซิโก ซิตี้และเวราครุซ โดยกองทหารที่ 1 ที่ 2 และ 4 ของกองทัพสหรัฐฯ ได้เข้ายึดเอาไว้ การบุกรุกของปราสาท Chapultepec ในเมือง

ระหว่างการรบครั้งนี้ วันที่ 13 กันยายน กองพลที่ 4 ภายใต้ John A ควิทแมน หัวหอกโจมตีชาพัลเทเปค และนําปราสาทไป นายพล จอร์จ อี แห่งอนาคต พิคเก็ตต์กับเจมส์ ลองสตรีท เข้าร่วมในการโจมตี การรับใช้ทหารในการป้องกันประเทศของเม็กซิโกเป็นทหารทหารในภายหลังที่ได้รับยกย่องว่าเป็นทหารยศทหาร Los Ninos Heroes ("Boy Heroes") กอง กําลัง ของ เม็กซิโก ตก ลง มา จาก ชาพัลเทเปค และ ถอน ตัว ออกไป ใน เมือง การโจมตีที่เบเลนและซานโคสเม เกตส์ เกิดขึ้นหลังจากนั้น สนธิสัญญากวาดาลูเป ฮิดาลโก ได้ลงนามในสิ่งที่ตอนนี้อยู่ทางเหนือของเมือง

ยุคโปร์เฟีย (1876-1911)

ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ ประธานาธิบดีของเม็กซิโกและผู้เผด็จการคนต่อ ๆ ไป ได้มอบหมายให้สร้างอาคารสไตล์ยุโรปที่สงบเรียบร้อยและก่อสร้างจากปี พ.ศ. 2433-2543 และหวังว่าเม็กซิโกซิตี้ สามารถปรับเทียบเมืองในยุโรปได้ในที่สุด เช่น ปารีส ในระดับโอเพนซ์ (จากบนและขวา)

เหตุการณ์เช่น สงครามเม็กซิโก-อเมริกา การแทรกแซงของฝรั่งเศสและสงครามปฏิรูปทําให้เมืองนี้ไม่เป็นที่ซาบซึ้งนัก และยังคงเติบโตต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างที่ประธานาธิบดีพอร์ฟิริโอ ดิแอซ ดํารงตําแหน่งอยู่ ในช่วงเวลานี้ เมืองได้พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่ทันสมัย เช่น ถนน โรงเรียน ระบบขนส่งและระบบสื่อสาร อย่างไร ก็ตาม ระบบ ได้ รวม ทรัพยากร และ ความมั่งคั่ง เข้าไป ใน เมือง ใน ขณะ ที่ ประเทศ อื่น ๆ ขาด ความยากจน

ภาย ใต้ กฎ ของ พอร์ ฟิริโอ ดิแอซ เม็กซิโก ซิตี้ ได้ ประสบ การเปลี่ยนแปลง ครั้ง ใหญ่ เป้าหมาย ของ ดิแอซ คือ การ สร้าง เมือง ขึ้น มา ซึ่ง จะ เป็น คู่แข่ง กับ เมือง ใหญ่ ใน ยุโรป เขาและรัฐบาลของเขาสรุปได้ว่าจะใช้ปารีสเป็นแบบจําลอง ในขณะที่ยังคงเก็บเศษชิ้นส่วนอเมริกันและชาวสเปนเอาไว้ สถาปัตยกรรม ฟิวชั่น แบบ เม็กซิกัน - ฝรั่งเศส แบบ นี้ เรียก กัน อย่าง กว้างขวาง ว่า สถาปัตยกรรม พอร์ เฟียเรียน สถาปัตยกรรมพอร์เฟียเรียนได้รับอิทธิพลอย่างมาก จากการสร้างลัทธิเฮาส์ของปารีส

ในช่วงยุคนี้ของ Porfirian กฎ เมืองนี้ ได้ดําเนินการพัฒนาอย่างครอบคลุม อาคารอาณานิคมของสเปนหลายหลังถูกทําลายลง ถูกแทนที่ด้วยสถาบันของชาวพอร์ไฟเรียขนาดใหญ่กว่าเดิมมาก และเขตชนบทที่ห่างไกลหลายแห่งก็ถูกเปลี่ยนไปเป็นอําเภอเมืองหรือจังหวัดที่มีไฟฟ้า แก๊ส และท่อระบายน้ําเสียส่วนใหญ่ในปี 2551 ในขณะที่การมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาโรงพยาบาลสมัยใหม่ โรงเรียน โรงงาน และงานสาธารณะขนาดยักษ์ ซึ่งบางทีผลกระทบระยะยาวที่สุดของการปรับปรุงประเทศให้ทันสมัยของชาวพอร์เฟียอาจเกิดจากการสร้างพื้นที่โคโลเนีย โรมา และการพัฒนาถนนรูปแบบใหม่ สถานที่ สําคัญ ๆ ของ เม็กซิโก ซิตี้ และ จุด เด่น หลาย แห่ง ถูก สร้าง ขึ้น ใน ยุค นี้

แผนของดิแอซ เรียกร้องให้ทั้งเมืองได้เจริญก้าวหน้าขึ้นหรือสร้างใหม่ในแบบของ Porfirian/Frence ของ Colonia Roma แต่ การปฏิวัติ ของ เม็กซิโก เริ่ม ขึ้น ใน ไม่ ช้า หลัง จาก นั้น และ แผนการ ก็ ไม่เคย สําเร็จ ด้วย โครงการ หลาย โครงการ ที่ ถูก ทิ้ง ไว้ ให้ เสร็จสมบูรณ์ ครึ่ง หนึ่ง หนึ่ง ใน ตัวอย่าง ที่ ดี ที่สุด ของ เรื่อง นี้ คือ อนุสาวรีย์ แห่ง การปฏิวัติ เม็กซิโก เดิมทีแล้วอนุสาวรีย์แห่งนี้ก็คือ โดมหลักของห้องโถงวุฒิสมาชิกแห่งใหม่ของดิแอซแต่เมื่อการปฏิวัติเกิดขึ้นเพียงโดมของศาลากลางและเสาค้ําจุนซึ่งถือกําเนิดขึ้นแล้ว ในเวลาต่อมาอนุสาวรีย์แห่งนี้ก็ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของชาวเม็กซิกันหลายคนว่ายุคพอร์เฟียร่าเคยสิ้นสุดลงมาแล้วครั้งหนึ่งและสําหรับทุก ๆ คนและเช่นนั้น มันก็กลายเป็นอนุสาวรีย์แห่งชัยชนะเหนือดิแอซ

การปฏิวัติเม็กซิโก (1910-1920)

เมือง หลวง หนี ไป ได้ จาก ความรุนแรง ที่ เลวร้าย ที่สุด ของ ความขัดแย้ง 10 ปี ของ การปฏิวัติ เม็กซิโก เหตุการณ์สําคัญที่สุดในช่วงเวลานี้ของเมืองนี้คือ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 ลา ดีเซนา ทรากิกา ("เดอะ เทริก เดส์") เมื่อมีกําลังต่อต้านรัฐบาลที่ได้รับเลือกให้ดํารงตําแหน่งนี้ มาเดโร่ทํารัฐประหารสําเร็จ ศูนย์กลางของเมืองนี้ถูกโจมตีด้วยอาวุธปืนใหญ่จากฐานที่มั่นของกองทัพในเมืองซิอูดาเดลา หรือ ซิตาเดล โดยมีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตจํานวนมากและเสียความมั่นใจในรัฐบาลมาเดโร วิคตอเรียโน ฮัวเออตา หัวหน้ากองทัพบก ได้มีโอกาสเข้ายึดอํานาจ โดยบังคับให้มาเดโรและปิโน ซัวเรส ลงนามในการลาออก ทั้งคู่ถูกฆาตกรรมในภายหลัง ระหว่างทางไปเรือนจําเลคุมเบอร์รี การอพยพของฮัวเออตาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 เห็นกองทัพของพานโช วิลลาและเอมิเลียโน ซาปาตา แต่ทางเมืองไม่ประสบกับความรุนแรง ฮูเออตาได้ทิ้งเมืองหลวง และกองทัพที่บุกรุกเข้ามา ท้ายที่สุดแล้วกลุ่มนักรัฐธรรมนูญของเวนิสเตียโน คาร์รานซา ได้ชัยชนะในสงครามกลางเมืองที่ปฏิวัติและคาร์รานซาเข้าครองที่พํานักประธานาธิบดี

คริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่จะนําเสนอ

บ้านฟริดา คาโล และ ดิเอโก ริเวรา ในซาน อังเกล ที่ออกแบบโดยฮวน โอ กอร์แมน เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในศตวรรษที่ 20 ในเม็กซิโก

ประวัติศาสตร์ ของ ศตวรรษ ที่ 20 ที่ เหลือ ใน ปัจจุบัน มุ่ง ไป ที่ การเติบโต อย่าง เป็น ปรากฏการณ์ ของ เมือง และ ผล ทาง สิ่งแวดล้อม และ การเมือง ใน ปี 1900 ประชากร ของ เม็กซิโก ซิตี้ มี ประมาณ 500 , 000 คน เมืองดังกล่าวเริ่มเติบโตอย่างรวดเร็วทางตะวันตกในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 แล้วเริ่มเติบโตสูงขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1950 โดยที่โตร์ ลาติโนอเมริกานากลายเป็นตึกระฟ้าแรกของเมือง

การพัฒนาอย่างรวดเร็วของเม็กซิโกซิตี้ เป็นศูนย์กลางของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ได้ปรากฏให้เห็นอย่างเต็มที่ในการก่อสร้างอาคารมหาวิทยาลัยซิวดัด เม็กซิโกซิตี้ ซึ่งเป็นวิทยาลัยหลักของมหาวิทยาลัยอิสระแห่งชาติของเม็กซิโกในปี 2493 ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียงที่สุดของยุคนี้ รวมถึงมาริโอ ปานี ยูจีนิโอ เปชชาร์ด และเอนริเก เดล โมรัล อาคารเหล่านี้มีภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยศิลปินดิเอโก ริเวรา เดวิด อัลฟาโร ซิเคโรส และโฮเซ ชาเวซ โมราโด ตั้งแต่ นั้น มา มัน ถูก รับ รู้ ว่า เป็น แหล่ง มรดก โลก แห่ง ยูเนสโก

กีฬาโอลิมปิก ปี 1968 ได้ นํา มา ซึ่ง การ สร้าง โรง กีฬา ขนาด ใหญ่ ใน ปี 1969 ระบบ เมโทร ได้ ถูก เปิด ตัว การเติบโต ของ การ ระเบิด ใน ประชากร เมือง เริ่ม ขึ้น ใน ทศวรรษ 1960 โดย ประชากร กําลัง แผ่ ขยาย ขอบเขต ของ เขต สหพันธรัฐ ไป สู่ รัฐ ใกล้เคียง กัน โดยเฉพาะ ทาง เหนือ ตะวัน ตก เฉียง เหนือ และ ตะวันออก เฉียง เหนือ ระหว่าง ปี 1960 ถึง 1980 ประชากร ของ เมือง มาก กว่า 2 เท่า จาก เกือบ 9 ล้าน คน

ใน ปี 1980 งาน อุตสาหกรรม ทั้งหมด ใน เม็กซิโก ตั้ง อยู่ ใน เม็กซิโก ซิตี้ ภาย ใต้ การเติบโต แบบ ไม่ หยุดยั้ง รัฐบาล เม็กซิโก ซิตี้ แทบ จะ ไม่ สามารถ ทํา งาน ได้ ต่อ ชาวบ้านจากชนบทที่ยังคงเทลงไปในเมือง เพื่อหนีความยากจนเพียง ประกอบกับปัญหาของเมือง เมื่อ ไม่ มี ที่อยู่อาศัย ให้ พวก เขา ยึดครอง พื้นที่ รอบ เมือง สร้าง เมือง ใหญ่ ๆ ที่ ยืดยาว เป็น ระยะ ทาง หลาย ไมล์ นี่ ทํา ให้ เกิด มลพิษ ทาง อากาศ อย่าง รุนแรง ใน เม็กซิโก ซิตี้ และ ปัญหา มลพิษ ทาง น้ํา รวม ไป ถึง อุบัติการณ์ ที่ เกิด จาก การ สกัด น้ํา ที่ อุดมสมบูรณ์ มลพิษทางอากาศและน้ําได้รับการปรับปรุงในหลายพื้นที่เนื่องจากโครงการของรัฐบาล การปรับปรุงยานพาหนะและการขนส่งสาธารณะให้มีความทันสมัย

รัฐบาล ที่ ปกครอง เม็กซิโก ซิตี้ โดย อัตโนมัติ นับ ตั้งแต่ มี การ ยอม ทน การปฏิวัติ ส่วน ใหญ่ ก็ เพราะ การ ขยาย ตัว ทาง เศรษฐกิจ ต่อเนื่อง ตั้งแต่ สงครามโลก ครั้ง ที่ 2 นี่ เป็น กรณี ที่ แม้ ว่า รัฐบาล จะ ไม่ สามารถ จัดการ กับ ประชากร และ ปัญหา มลพิษ ได้ อย่าง เพียงพอ กระนั้นก็ตาม การโต้แย้งและการประท้วงได้เริ่มขึ้นในทศวรรษที่ 1960 ซึ่งนําไปสู่การสังหารหมู่นักเรียนที่ไม่ทราบจํานวนที่ประท้วงในเมืองตลาเตโลโลโก

สามปีต่อมา การประท้วงในถนนเมสทรอส ซึ่งจัดโดยอดีตสมาชิกของขบวนการนักศึกษาปี 2511 ถูกกดขี่โดยกลุ่มกึ่งทหารชื่อ "ลอส ฮาลคอนส์" ประกอบด้วยสมาชิกแก๊งและวัยรุ่นจากสโมสรกีฬาหลายกลุ่มที่ได้รับการฝึกอบรมในสหรัฐอเมริกา

สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ปาโลมา คอร์เดโร แห่งเม็กซิโก (ซ้าย) และแนนซี เรแกน แห่งสหรัฐอเมริกา (ขวา) พร้อมกับเอกอัครราชทูตสหรัฐฯ ประจําประเทศเม็กซิโก จอห์น เกวิน สังเกตการณ์ความเสียหายที่เกิดจากแผ่นดินไหวปี 2528

ใน วันพฤหัสบดี 19 กันยายน 1985 ที่ 7 : 19 น . CST เม็กซิโก ซิตี้ ตก ลง ด้วย แผ่นดิน ไหว ขนาด 8 . 1 ริกเตอร์ ใน ระดับ ความ สูง แม้ว่าแผ่นดินไหวนี้จะไม่ได้ร้ายแรงหรือเป็นการทําลายล้างเช่นเดียวกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ในเอเชียและในละตินอเมริกา แต่ก็พิสูจน์ให้เห็นว่าแผ่นดินไหวนั้นเป็นภัยพิบัติทางการเมืองของรัฐบาลพรรคเดียว รัฐบาล เป็น อัมพาต โดย ระบบ ราชการ และ การทุจริต ของ ตน เอง ซึ่ง บังคับ ให้ ประชาชน ทั่วไป สร้าง และ ควบคุม ความ พยายาม ช่วยเหลือ ตน เอง และ สร้าง ที่อยู่อาศัย จํานวน มาก ที่ สูญเสีย ไป เช่น กัน

อย่างไรก็ตาม ฟางเส้นสุดท้ายอาจเป็นการเลือกตั้งในปี 1988 ที่เป็นที่ถกเถียงกัน ในปีนั้นประธานาธิบดีกรมตํารวจได้จัดตั้งขึ้นระหว่างผู้สมัครรับเลือกตั้งของ พี.อาร์.ไอ. คาร์ลอส ซาลินาส เดอ กอร์ตารี และพรรคฝ่ายซ้ายที่นําโดยคูเธมอค คาร์เดนาส บุตรชายของอดีตประธานาธิบดีลาซาโร คาร์เดนาส ระบบ นับ "ตก ลง " เพราะ บังเอิญ เหตุการณ์ ที่ แสง นั้น พุ่ง ออก มา และ ทันใดนั้น เมื่อ แสง นั้น กลับ มา ผู้ ชนะ คือ ซาลีนาส ถึงแม้ว่า คาร์เดนาส จะ มี มือ บน อยู่ ก็ตาม

ผลจากการเลือกตั้งฉ้อฉล นายคาร์เดนาสได้กลายเป็นสมาชิกของพรรค การปฏิวัติประชาธิปไตย การ ขาดแคลน การเลือกตั้ง ใน ที่สุด ก็ ทํา ให้ คู เอธ เตมอค คาร์ เดนาส ได้ เป็น นายกเทศมนตรี คน แรก ที่ เม็กซิโก ซิตี้ ได้รับ เลือกตั้ง ใน ปี ค .ศ . 1997 นายคาร์เดนาสได้ให้สัญญากับรัฐบาลประชาธิปไตยมากขึ้น และพรรคของเขาก็อ้างชัยชนะในเรื่องอาชญากรรม มลพิษ และปัญหาอื่น ๆ ที่สําคัญ เขาลาออกในปี 1999 เพื่อลงสมัครประธานาธิบดี

ระดับสูงในเม็กซิโกซิตี
อุทยานแห่งชาติกุมเบรสเดลอาจูสโก
ชื่อ	ระดับความสูง
ภูเขาไฟจัสโก	3,930 เมตร (12,890 ฟุต)
ภูเขาไฟตลาลัค	3,690 เมตร (12,110 ฟุต)
ภูเขาไฟเปลาโด	3,620 เมตร (11,880 ฟุต)
ภูเขาไฟกุอัซซิน	3,510 เมตร (11,520 ฟุต)
ภูเขาไฟชิชิเนาต์ซิน	3,490 เมตร (11,450 ฟุต)

เม็กซิโก ซิตี้ อยู่ ใน หุบเขา ของ เม็กซิโก บาง ที ก็ เรียก ว่า บาซิน ของ เม็กซิโก หุบเขา นี้ ตั้ง อยู่ ใน เชือก ภูเขา ไฟ ทรานส์ -เม็กซิโก ใน ช่อง สูง ของ เม็กซิโก ตอน กลาง ของ ภาค ใต้ มีระดับความสูงต่ําสุด 2,200 เมตร (7,200 เมตร) เหนือระดับน้ําทะเลและล้อมรอบด้วยภูเขาและภูเขาไฟที่สูงเกินกว่า 5,000 เมตร (16,000 ฟุต) หุบเขานี้ไม่มีที่ระบายน้ําโดยธรรมชาติสําหรับน้ําที่ไหลจากฝั่งภูเขา ทําให้เมืองนี้มีความเสี่ยงที่จะเกิดน้ําท่วมได้ ฝนถูกสร้าง ขึ้น มา จาก คลอง และ อุโมงค์ ที่ เริ่ม ขึ้น ใน ศตวรรษ ที่ 17

หลัก ๆ แล้ว เม็กซิโก ซิตี้ ขึ้น อยู่ กับ สิ่งที่ คือ ทะเล สาบ เท็กซ์โค คลื่นไหวสะเทือนอยู่บ่อยๆ ทะเลสาบเท็กโซโค ถูกดูดออกจากศตวรรษที่ 17 แม้น้ําในทะเลสาบจะไม่เหลือเลย แต่น้ําในทะเลสาบก็ตั้งอยู่บนดินเหนียวที่อิ่มหนําอย่างแรงของทะเลสาบ ฐาน ที่ อ่อนนุ่ม นี้ กําลัง ล่มสลาย เพราะ มี การ สกัด น้ํา ที่ มากเกิน ไป เรียก ว่า อุบัติการณ์ ที่ เกี่ยวข้อง กับ น้ํา บาด แล้ว นับตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 เมืองนี้จมลงมากถึงเก้าเมตร (30 ฟุต) ในบางพื้นที่ การจมของน้ําครั้งนี้ก่อให้เกิดปัญหากับการจัดการน้ําและน้ําเสียซึ่งทําให้เกิดปัญหาน้ําท่วม โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน พื้นที่ริมทะเลสาบทั้งหมดถูกปูทางไว้เหนือพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ของเมืองซึ่งเหลืออยู่ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองมิลปา อัลตา ตัลปัน และโซชิมิลโค

แผนที่ธรณีฟิสิกส์เม็กซิโกซิตี
ภูมิประเทศ	อุทกวิทยา	รูปแบบภูมิอากาศ

ภูมิอากาศ

เส้นทางพาเซโอ เดอ ลา รีฟอร์แมต เป็นถนนใหญ่ที่ออกแบบโดย เฟอร์ดินานด์ ฟอน โรเซนไวก์ ในทศวรรษ 1860 และถูกสร้างแบบตามแบบของแชมป์ เอลิเซส ในปารีส ทางถนนเป็นการรวมอาคารเก่าและทันสมัยเข้าด้วยกัน

เม็กซิโกซิตี้มีภูมิอากาศแบบเขตร้อนสูง (Cwb) เขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน เนื่องจากมีเขตเขตร้อนแต่ระดับสูง ส่วนล่างของหุบเขามีฝนน้อยกว่าเขตบนของภาคใต้ ชาว บอโร ด้าน ล่าง ของ อิซทาปาลาปา อิซทาคัลโก เวนุสติอาโน คาร์รันซา และ ตะวันออก ของ กุสตาโว่ เอ มาเดโรมักจะแห้งและอุ่นกว่าแถบตอนใต้ของเมืองตัลปันและมิลปา อัลตา ซึ่งเป็นบริเวณภูเขาของต้นโอ๊กและต้นโอ๊คที่รู้จักกันในนามแอจูสโก

อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีตกต่ําจาก 12 ถึง 16 °ซ. (54 ถึง 61 °ซ.) ขึ้นอยู่กับระดับความสูงของโบโร อุณหภูมิไม่ต่ํากว่า 3 °ซ. (37 °ซ.) หรือสูงกว่า 30 °ซ. (86 °ซ.ฟ) ที่หอดูดาวตาคูบายา อุณหภูมิต่ําสุดที่เคยลงทะเบียนคือ -4.4 °ซ. (24 °ซ.) เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2503 และอุณหภูมิสูงสุดที่บันทึกได้คือ 33.9 °ซ. (93 °ซ.ฟ) เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2541

ปริมาณน้ําฝนโดยรวมจะเข้มข้นมากในช่วงเดือนหน้าร้อนและมีลูกเห็บหนาแน่นด้วย

หิมะตกในเมืองแทบจะไม่ค่อยได้ แม้ว่าจะอยู่ บนยอดเขาใกล้เคียง ตลอดประวัติศาสตร์ของประเทศ หุบเขากลางของเม็กซิโกเคยมีหิมะตกอยู่หลายครั้งต่อทศวรรษ (รวมทั้งช่วงเวลาระหว่างปี 2421 ถึง 2438 ซึ่งในแต่ละปี ยกเว้นปี 2533 ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหิมะตกที่ทะเลสาบ ผลกระทบจากการระบายของทะเลสาบเท็กโคโคและภาวะโลกร้อนได้ลดลงอย่างมากหลังจากหิมะละลายลงเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2550 นับตั้งแต่ปี 1908 หิมะตกลงมาแค่สามครั้ง หิมะตกในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1920 หิมะฟลูรี่ส์ 14 มีนาคม 1940; และ ใน วัน ที่ 12 มกราคม 1967 เมื่อ หิมะ ตก ลง มา ใน เมือง 8 เซนติเมตร (3 นิ้ว ) หิมะ ก็ ตก อยู่ ใน ระเบียบ สูงสุด พายุหิมะปี 1967 ประจวบกับการปฏิบัติการของระบบสายฝนที่ลึกล้ําลึก ซึ่งเป็นผลให้เกิดการระบายน้ําทั้งหมดของทะเลสาบเท็กซ์โคโค หลังจากการหายตัวของทะเลสาบ เท็กซ์โค หิมะไม่เคยตกอีกเลยในเม็กซิโก ซิตี้

บริเวณ หุบเขา ของ เม็กซิโก รับ ระบบ ต่อต้าน ไซโคลนิค ลมที่อ่อนของระบบเหล่านี้ไม่อนุญาตให้สลายตัวลงได้ นอกลุ่มน้ํา ของมลพิษทางอากาศซึ่งผลิตโดยอุตสาหกรรม 50,000 แห่ง และยานพาหนะจํานวน 4 ล้านคันที่ปฏิบัติการและรอบบริเวณมหานคร

พื้นที่นี้ได้รับปริมาณน้ําฝนประมาณ 820 มิลลิเมตร (32 นิ้ว) ต่อปี ซึ่งเข้มข้นตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงตุลาคม โดยมีปริมาณน้อยหรือไม่มีปริมาณฝนที่เหลืออยู่ของปี บริเวณนี้มีสองฤดูหลัก ฤดูร้อนที่เปียกชื้นนั้นเริ่มจากเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม เมื่อลมพัดพาความชื้นจากทะเลเข้าสู่ทะเล เดือนที่เปียกชื้นนั้นกําลังถึงเดือนกรกฎาคม ฤดู หนาว ที่ แดด สด จาก เดือนพฤศจิกายน ถึง เมษายน เมื่อ อากาศ ค่อนข้าง จะ แห้ง เดือน ที่ แสน สดใส ของ เดือนธันวาคม ฤดู นี้ ถูก แบ่ง ออก เป็น ช่วง ฤดู หนาว และ ช่วง ฤดู ใบ ไม้ ผลิ ที่ อบอุ่น ช่วง ความ เย็น ของ อากาศ จะ ขยาย ตั้งแต่ เดือนพฤศจิกายน ถึง กุมภาพันธ์ เมื่อ ลม ขั้วโลก ผลัก ลง มา จาก เหนือ และ ทํา ให้ อากาศ แห้ง ช่วงเวลาอันอบอุ่นครอบคลุมตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม เมื่อลมใต้ดินเข้ามาครองอํานาจอีกครั้งแต่ก็ยังไม่ชื้นพอสําหรับฝนจะตก

สิ่งแวดล้อม

ทราจิเนรัส ใน กล้อง ของ โซชิมิลโก โซชิมิลโก และ ศูนย์ กลาง ประวัติศาสตร์ ของ เม็กซิโก ซิตี้ ได้ ถูก ประกาศ ให้ เป็น แหล่ง มรดก โลก ใน ปี 1987

เดิมทีหุบเขาแห่งนี้ตั้งอยู่ใต้น้ําของทะเลสาบเทกซ์โค ระบบของทะเลสาบเกลือและทะเลน้ําจืดที่เชื่อมโยงถึงกัน แอซเท็ก ได้ สร้าง ไดค์ ขึ้น เพื่อ แยก น้ํา สะอาด ที่ ใช้ ใน การ ปลูก พืช ใน ชินัมปา และ เพื่อ ป้องกัน อุทกภัย ที่ เกิดขึ้น ซ้ํา ๆ ทะเลสาบเหล่านี้ถูกทําลายระหว่างการล้อมของเทนอชติตลัน และในช่วงสมัยอาณานิคมที่ชาวสเปนได้ระบายน้ําออกจากทะเลสาบอย่างสม่ําเสมอเพื่อป้องกันน้ําท่วม มีเพียงส่วนเล็ก ๆ ของทะเลสาบดั้งเดิมที่ตั้งอยู่นอกเม็กซิโกซิตี ในเทศบาลเมืองอาเทนโก รัฐเม็กซิโก

สถาปนิกทีโอโดโร กอนซาเลซ เด เลออน และอัลเบอร์โต คาลาค พร้อมกับกลุ่มนักเมืองในประเทศเม็กซิโก วิศวกรและนักชีววิทยาได้พัฒนาโครงการดังกล่าวเพื่อกู้คืนเมืองเลกส์ (City of Lakes) หากรัฐบาลอนุมัติโครงการดังกล่าว โครงการดังกล่าวจะส่งน้ําจากแหล่งธรรมชาติไปยังหุบเขาของเม็กซิโก การสร้างพื้นที่ธรรมชาติใหม่ ๆ ปรับปรุงคุณภาพอากาศให้ดีขึ้น และการวางแผนสร้างประชากรให้ดีขึ้น

มลพิษ

มลพิษทางอากาศเหนือเม็กซิโกซิตี้ ในเดือนธันวาคม 2553 คุณภาพ อากาศ จน สุด ใน ช่วง ฤดู หนาว

เมื่อ ทศวรรษ 1990 เม็กซิโก ซิตี้ ได้ กลาย มา เป็น เมือง ที่ มี ความ สกปรก ที่สุด ใน โลก อย่างไร ก็ตาม เมือง ได้ กลาย มา เป็น แบบจําลอง สําหรับ ระดับ มลพิษ ที่ ลด ลง อย่างมาก เมื่อ ปี 2557 มลภาวะ คาร์บอนมอนอกไซด์ ได้ ลด ลง อย่างมาก ใน ขณะ ที่ ระดับ ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และ ไนโตรเจนไดออกไซด์ ลด ลง เกือบ สาม เท่า ใน ปี 2535 ระดับ ของ ผล ละเอียด ที่ เป็น เอกลักษณ์ ใน เม็กซิโก ซิตี้ ก็ คล้าย กับ ของ ลอส แองเจลิส แม้ จะ มี การ ทํา ความสะอาด พื้นที่ มหานคร ก็ ยังคง เป็น ส่วน หนึ่ง ที่ มี มลพิษ โอโซน มาก ที่สุด ใน ประเทศ แต่ มี ระดับ โอโซน สูง กว่า ขีดจํากัด ปลอดภัย ที่ กําหนด โดย องค์กร อนามัย โลก ถึง 2 . 5 เท่า

เพื่อ ที่จะ ทํา ความสะอาด มลพิษ รัฐบาล ของ รัฐบาล กลาง และ ท้องถิ่น ได้ นํา แผน ต่าง ๆ มา ใช้ รวม ทั้ง การ ตรวจสอบ อย่างต่อเนื่อง และ การ รายงาน สภาพ แวดล้อม เช่น โอโซน และ ไนโตรเจนออกไซด์ เมื่อ ระดับ ของ ผู้ เกสร สอง คน นี้ ถึง ระดับ วิกฤต แล้ว การ ปฏิบัติ ตาม เหตุการณ์ ฉุกเฉิน จะ ถูก นํา ไป ใช้ รวม ถึง โรง งาน ปิด โรง เรียน ที่ เปลี่ยน ชั่วโมง โรง เรียน และ ขยาย วัน โดย ไม่ มี โปรแกรม รถยนต์ เป็น 2 วัน ใน สัปดาห์ นอกจากนี้รัฐบาลยังได้กําหนดการพัฒนาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมขึ้น โดยการตรวจสอบการปล่อยยานพาหนะประจําปีอย่างเข้มงวด และการกําหนดปริมาณเชื้อเพลิงน้ํามันและน้ํามันดีเซลขึ้นใหม่ การ ได้ เริ่มต้น ขึ้น ของ รถ ประจํา ทาง ด่วน ของ เมโทรบุส และ การ แบ่ง จักรยาน สําหรับ เอโคบิซิ เป็น หนึ่ง ใน ความ พยายาม ที่จะ กระตุ้น ระบบ ขนส่ง ที่ เป็น สีเขียว กว่า

โครงสร้างทางการเมือง

พระราชวังแห่งชาติเม็กซิโก

วุฒิสภาสาธารณรัฐ

พระราชวังซานลาซาโร

สํานักงานเลขาธิการ

อาคารรัฐสภาเม็กซิโกซิตี

เทวดาแห่งอิสรภาพบนถนน Paseo de la Reformat

สถาบัน Ecta Constitutiva de la Federacion เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1824 และรัฐธรรมนูญกลางฉบับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1824 ได้จัดตั้งองค์กรทางการเมืองและการบริหารจัดการของสหรัฐฯ ในเม็กซิโกหลังสงครามประกาศอิสรภาพของเม็กซิโก นอกจากนี้ มาตรา 150 ของมาตรา 50 ได้ให้สิทธิรัฐสภาใหม่ ในการเลือกตําแหน่งของรัฐบาลกลาง สถานที่แห่งนี้จะถูกจัดสรร ให้เป็นที่ดินของรัฐบาลกลาง โดยรัฐบาลกลาง ทําหน้าที่เป็นหน่วยงานท้องถิ่น สอง ผู้ สมัคร หลัก ที่จะ กลายเป็น เมือง หลวง คือ เม็กซิโก ซิตี้ และ เกเรทาโร

เนื่องจากเป็นการโน้มน้าวให้ตัวแทนของเซอร์วานโด เทเรซา เดอ มิเออร์ ตัวแทนประเทศเม็กซิโกซิตี้ ได้ถูกเลือกให้เลือกเพราะเป็นศูนย์กลางของประชากรและประวัติศาสตร์ของประเทศ แม้ว่าเควเรทาโรจะอยู่ใกล้ศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์มากก็ตาม ทางเลือกดังกล่าวเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 1824 และสภาคองเกรสได้จัดพื้นผิวพื้นผิวเป็นพื้นที่สองลีกจัตุรัส (8,800 เอเคอร์) ซึ่งเป็นศูนย์กลางของโซโคโล พื้นที่ นี้ ถูก แยก ออกจาก รัฐ เม็กซิโก บังคับ ให้ รัฐบาล ของ รัฐ ย้าย จาก พระราชวัง แห่ง การ สืบ พันธุ์ (ปัจจุบัน นี้ พิพิธภัณฑ์ เมดิซิชัน เม็กซิกัน ) ใน เมือง ไป ยัง เท็ก โคโค พื้นที่ นี้ ไม่ได้ รวม ศูนย์ กลาง ประชากร ของ เมือง โคโยอา คัน โซชิมิลโก เม็กซิคาล ซินโก และ ทัลปัน ซึ่ง ทั้งหมด ยังคง เป็น ส่วน หนึ่ง ของ รัฐ เม็กซิโก

ในปี 1854 อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา แอนนา ได้ขยายพื้นที่ของเม็กซิโกซิตี้เกือบแปดเท่าจากเดิม 220 ถึง 1,700 กม^. (80 ถึง 660 ตร.ไมล์) เป็นการประกาศพื้นที่ชนบทและภูเขาเพื่อให้เส้นทางยุทธศาสตร์ไปสู่ทางตอนใต้และตะวันตกเฉียงใต้เพื่อป้องกันการรุกรานเมืองต่างชาติ ......................................................................................................................................................................................................................................................... (สงครามเม็กซิโก-อเมริกา เพิ่งได้รับการต่อสู้) การเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้ายของเม็กซิโกซิตี้เกิดขึ้นระหว่างปี 2441 ถึง 2445 โดยลดพื้นที่ลงเหลือ 1,479 กม.² (571 ^ตร.มิ.) โดยปรับแนวพรมแดนทางตอนใต้กับรัฐมอเรโลส ใน เวลา นั้น จํานวน เทศบาล ทั้งหมด ใน เม็กซิโก ซิตี้ มี อยู่ 22 ประเทศ

ในขณะที่เม็กซิโกซิตี้ถูกปกครองโดยรัฐบาลกลาง ผ่านทางผู้ว่าที่ได้รับแต่งตั้ง เทศบาลในเขตนั้นเป็นเขตปกครองตนเอง และอํานาจในนี้ได้สร้างความตึงเครียดระหว่างเทศบาลและรัฐบาลกลางเป็นเวลากว่าหนึ่งศตวรรษ ใน ปี 1903 โปร์ฟิริโอ ดิแอซ ได้ ลด อํานาจ ของ เทศบาล ใน เขต สหพันธรัฐ ใน ที่สุด ใน เดือนธันวาคม 1928 รัฐบาล กลาง ได้ ตัดสินใจ ที่จะ ยกเลิก เทศบาล ทั้งหมด ของ เขต สหพันธรัฐ แทนเทศบาล เขตสหพันธ์ถูกแบ่งออกเป็น "กรมกลาง" และตัวแทน 13 คน ซึ่งกํากับดูแลโดยรัฐบาลของเขตสหพันธ์โดยตรง กรมเซ็นทรัลดังกล่าวถูกผนวกรวมเข้าด้วยรัฐบาลเดิมของเม็กซิโก ซิตี้ ทาคูบา ทาคูบายา และมิกโคแค

ในปี 2484 เมืองอันยาเมืองหนึ่งได้ถูกผนวกรวมเข้ากับรัฐบาลกลาง ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "เม็กซิโก ซิตี้" (ดังนั้นจึงทําให้ชื่อนี้กลับคืนสู่สภาพเดิมแต่ไม่ใช่เทศบาลอิสระ) จาก ปี 1941 ถึง ปี 1970 เขต สหพันธรัฐ ประกอบ ด้วย ผู้ แทน 12 คน และ เม็กซิโก ซิตี้ ใน ปี 1970 เม็กซิโก ซิตี้ ถูก แบ่ง เป็น ผู้ มอบ สิทธิ สี่ คน : คูเอทเตมอค มิเกล ฮิดาลโก เวนุสติอาโน คาร์รานซา และ เบนิโต จัวเรซ เพิ่มจํานวนผู้แทนของตนถึง 16 ตั้งแต่ นั้น มา เป็นต้น มา เขต สหพันธรัฐ ซึ่ง มี ผู้ แทน ของ เมือง เกือบ จะ ก่อตั้ง พื้นที่ เมือง เดียว ก็ เริ่ม จะ ถูก พิจารณา ว่า มี คํา เหมือน ของ เม็กซิโก ซิตี้

การขาดแคลนจากการถูกกักบริเวณ ทําให้สูญญากาศทางกฎหมายถูกต้อง นําไปสู่การถกกันอย่างปลอดเชื้อว่า แนวคิดหนึ่งนั้นได้กลืนกินคนอื่นหรือไม่ หรืออาจปรากฏว่าสิ่งหลังนี้หมดไปแล้ว ในปี 1993 สถานการณ์ได้รับการแก้ไข โดยการแก้ไข บทความที่ 44 ของรัฐธรรมนูญของเม็กซิโก เม็กซิโก ซิตี้ และ เขต สหพันธรัฐ ถูก ระบุ ว่า เป็น หน่วย เดียวกัน ต่อ มา ได้ มี การ นํา มา ใช้ ใน บท ความ ที่ สอง ของ กฎหมาย รัฐบาล กลาง

ในวันที่ 29 มกราคม 2016 เม็กซิโกซิตี้ หยุดเป็นเขตสหพันธ์ (สเปน: Distrito Federal หรือ D.F.) และได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "Cudad de Mexico" (หรือ "CDMX") ใน วัน ที่ นั้น เม็กซิโก ซิตี้ ได้ เริ่ม เปลี่ยน ไป เป็น หน่วยงาน ที่ 32 ของ รัฐ ฯ โดย ให้ อํานาจ ปกครอง ตน เอง ใน ระดับ ที่ เทียบ ได้ กับ รัฐ มัน จะ มี รัฐธรรมนูญ ของ ตน เอง และ สภา นิติบัญญัติ ของ มัน และ ตัว แทน ของ มัน จะ ถูก นํา โดย นายกเทศมนตรี อย่างไร ก็ตาม เนื่อง มา จาก อนุประโยค ใน รัฐธรรมนูญ เม็กซิโก ขณะ ที่ มัน เป็น ที่ นั่ง ของ อํานาจ ใน สมาพันธรัฐ มัน จะ ไม่ สามารถ กลายเป็น รัฐ ได้ หรือ เมื่อ เมืองหลวง ของ ประเทศ ต้อง ถูก ย้าย ไป ที่ อื่น

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น ที่ นั่ง ของ อํานาจ ของ สหภาพ ไม่ ใช่ ของ รัฐ ใด ๆ แต่ เป็น ของ ทุก รัฐ ดังนั้น ประธานาธิบดีซึ่งเป็นตัวแทนของสมาพันธรัฐ เคยแต่งตั้งหัวหน้ารัฐบาลเมืองหลวงแห่งชาติ (วันนี้เป็นหัวหน้ารัฐบาลเม็กซิโกซิตี้) บางครั้งก็เรียกออกไปนอกเม็กซิโกว่า "นายกเทศมนตรี" ของเม็กซิโกซิตี้ ในทศวรรษ 1980 ประชากรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทศวรรษก่อนหน้านี้ ความไม่สอดคล้องทางการเมืองที่เกิดขึ้นโดยเนื้อแท้ของระบบ และความไม่พอใจกับการตอบสนองของรัฐบาลกลางอย่างไม่เพียงพอหลังเกิดเหตุแผ่นดินไหวปี 2538 ทําให้ผู้อยู่อาศัยเริ่มเรียกร้องให้มีการปกครองตนเองทางการเมืองและการปกครองตนเองเพื่อจัดการกับกิจการในท้องถิ่นของตน

เพื่อตอบสนองความต้องการดังกล่าว เม็กซิโกซิตี้จึงได้รับอิสระในการปกครองตนเองในระดับที่สูงขึ้น ด้วยปี 2520 ที่ได้อธิบายเบื้องต้นของรัฐบาล (เอสตาโต เด โกเบียร์โน) และการจัดตั้งตัวแทนร่วมกัน ใน ทศวรรษ 1990 ความ เป็น อิสระ นี้ ได้ ถูก ขยาย ออก ไป อีก และ ตั้งแต่ ปี 1997 ผู้ อยู่อาศัย สามารถ เลือก ผู้ นํา รัฐบาล ไป เม็กซิโก ซิตี้ ได้ โดย ตรง และ ตัว แทน ของ สมัชชา นิติบัญญัติ แบบ เดียว ซึ่ง ประสบความสําเร็จ ใน สภา ก่อนหน้านี้ โดย ประชาชน

หัวหน้ารัฐบาลคนแรกที่ได้รับเลือกคือ คูเตมอค คาร์เดนาส เขาได้ลาออกในปี 2532 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีในปี 2543 และได้แต่งตั้งโรโบลส์ ให้เป็นผู้ที่ได้รับตําแหน่งเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับเลือกหรืออย่างอื่น เพื่อปกครองประเทศเม็กซิโก ซิตี้ ใน ปี 2000 อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์ ได้รับ เลือกตั้ง และ เขา ได้ ลาออก ใน ปี 2005 เพื่อ ลง แข่ง ใน การเลือกตั้ง ประธานาธิบดี ปี 2006 อเลฮานโดร เอนซินาส ได้รับการแต่งตั้งโดยสภานิติบัญญัติ เพื่อจบวาระ ใน ปี 2006 มาร์เซโล เอบราร์ด ได้รับ เลือก ให้ รับใช้ จนถึง ปี 2012

เมืองนี้มีรัฐธรรมนูญของรัฐบาล และตามการรับรองเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2550 รัฐธรรมนูญคล้ายกับรัฐของสหภาพ ใน ฐานะ ของ การเปลี่ยนแปลง ล่าสุด ใน ความ เป็น อิสระ งบประมาณ จะ ถูก จัด การ ใน ท้องถิ่น โดยหัวหน้ารัฐบาล และได้รับอนุมัติจากสภานิติบัญญัติ อย่างไร ก็ตาม สภา คองเกรส ของ สหภาพ นี้ เอง ที่ ทํา ให้ เพดาน เป็น หนี้ สาธารณะ ภายใน และ ภาย นอก ที่ ออก โดย รัฐบาล ของ เมือง

ตาม บท ความ ที่ 44 ของ รัฐธรรมนูญ เม็กซิโก ถ้า อํานาจ ของ สหภาพ เคลื่อน ไป ยัง เมือง อื่น เม็กซิโก ซิตี้ จะ กลาย มา เป็น รัฐ ใหม่ "รัฐ แห่ง หุบเขา ของ เม็กซิโก " ด้วย ขีด จํากัด ใหม่ ที่ กําหนด โดย สภา แห่ง สหภาพ

ภาพพาโนรามิกของพลาซา เดล โซกาโล กับพระราชวังแห่งชาติ (สํานักงานใหญ่ของสาขาบริหารของรัฐบาลกลาง) ด้านหน้าและตวัดโดยมหาวิหารเมโทรโพลิตัน ศาลากลางและตึกคู่ของมัน ที่นั่ง ทั้ง สอง แห่ง รัฐบาล เม็กซิโก ซิตี้

การเลือกตั้งและรัฐบาล

ในปี 2555 มีการจัดการเลือกตั้งขึ้นภายใต้การนําของรัฐบาลและตัวแทนของรัฐสภา หัวหน้ารัฐบาลจะได้รับเลือกตั้ง เป็นเวลาหกปี โดยไม่มีโอกาสเลือกตั้งใหม่ โดย ทั่วไป แล้ว ตําแหน่ง นี้ ถูก พิจารณา ว่า เป็น สํานักงาน บริหาร ที่ สําคัญ เป็น อันดับ สอง ของ ประเทศ

สมัชชา นิติบัญญัติ ของ เม็กซิโก ซิตี้ ได้ ก่อตั้ง ขึ้น มา เพราะ มัน เป็น กรณี ของ สภา นิติบัญญัติ รัฐ ใน เม็กซิโก โดย มี ทั้ง ที่นั่ง เดียว และ ที่ เป็น สัดส่วน และ ได้ ให้ ระบบ การ ลง คะแนน แบบ ขนาน เม็กซิโกซิตี้ถูกแบ่งออกเป็น 40 การเลือกตั้งของประชากรใกล้เคียงกัน ซึ่งเลือกผู้แทนหนึ่งรายโดยระบบลงคะแนนเสียงเลือกตั้งแบบพลเมือง เรียกในท้องถิ่นว่า "ผู้ช่วยผู้แทนราษฎร" โดยรวมแล้วเม็กซิโกซิตี้ เป็นประเทศเดียวที่ได้รับเลือกให้เป็นผู้แทน 26 ราย ซึ่งได้รับเลือกตั้งโดยตัวแทนตามสัดส่วน โดยมีรายชื่อพรรคเปิดพรรคในท้องถิ่นที่เรียกว่า "ผู้แทนราษฎร"

แม้ว่าสัดส่วนภาพจะควรจะป้องกันไม่ให้ฝ่ายหนึ่งถูกแทนที่ แต่ข้อจํากัดหลายประการที่ใช้ในการกําหนดที่นั่ง ไม่มีปาร์ตี้ไหนจะมีที่นั่งได้มากกว่า 63% ทั้งแบบเฉพาะทางและแบบทางการ ใน การเลือกตั้ง ปี 2006 องค์การ พีอีดี ได้ คะแนน เสียง สูงสุด ใน การเลือกตั้ง โดย รวม โดย ตรง ทํา ให้ ได้ ที่ นั่ง FPP 34 ที่ ดังนั้น PRD จึงไม่ได้กําหนดที่นั่งในอุดมคติให้เป็นไปตามกฎหมายที่ห้ามการแสดงเกิน องค์ประกอบโดยรวมของสภานิติบัญญัติคือ:

พรรคการเมือง	FP	พีอาร์	ผลรวม
ขบวนการปฏิรูปแห่งชาติ	18	4	22
พรรคการปฏิวัติประชาธิปไตย/พรรคแรงงาน / พรรคพันธมิตรใหม่	14	7	21
พรรคกิจแห่งชาติ	5	5	10
พรรคกรีนปฏิวัติสถาบัน/นักนิเวศวิทยาแห่งเม็กซิโก	3	6	9
พรรคสังคมสงเคราะห์	0	2	2
ขบวนการประชาชน	0	3	3
พรรคมนุษยนิยม	0	3	3
ผลรวม	40	26	66

การเมืองที่ดําเนินโดยหัวหน้ารัฐบาลเม็กซิโกซิตี้ นับตั้งแต่ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 โดยปกติแล้วจะมีเสรีภาพมากกว่าประเทศอื่น ๆ ไม่ว่าจะให้การสนับสนุนรัฐบาลกลางก็ตาม เช่นเดียวกับการอนุมัติกฎหมายสิ่งแวดล้อมฉบับสมบูรณ์หลายฉบับในทศวรรษที่ 1980 หรือกฎหมายที่ได้รับการอนุมัติจากสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สมัชชานิติบัญญัติได้ขยายบทบัญญัติว่าด้วยการแท้ง โดยกลายเป็นหน่วยงานรัฐบาลกลางคนแรกที่ขยายการแท้งในเม็กซิโก นอกเหนือจากคดีข่มขืนและเหตุผลทางเศรษฐกิจ เพื่อให้อํานาจแก่แม่ได้เลือกตั้งก่อนสัปดาห์ที่ 12 ของการตั้งครรภ์ ใน เดือนธันวาคม 2009 เขต สหพันธรัฐ ได้ กลายเป็น เมือง แรก ใน ละตินอเมริกา และ มี น้อย มาก ใน โลก ที่จะ ยก ระดับ การ สมรส ระหว่าง เพศ เดียว กัน นี้

บอร์กและละแวกชุมชน

16 เขตการปกครองของเม็กซิโกซิตี

ละแวกบ้านบางแห่ง เช่น ซาน อังเคล เก็บการออกแบบเมืองที่แตกต่างออกไปจากเวลาของพวกเขาในฐานะเมืองอิสระ

ธุรกิจเกาหลีในเพควิโน ซูล ในโซน่า โรซ่า

สําหรับวัตถุประสงค์ทางการจัดการ เมืองจะถูกแบ่งออกเป็น 16 เขต หรือสภา (เดิมคือผู้แทน) แม้ว่าจะเทียบไม่ได้กับเทศบาลเมืองเทศบาล แต่ชาวยุโรปก็ได้มีอํานาจปกครองตนเองอย่างมีนัยสําคัญ และตั้งแต่ปี 2543 หัวหน้ารัฐบาลก็ได้รับเลือกตั้งโดยตรงโดยประชาชน (ได้รับการแต่งตั้งโดยหัวหน้ารัฐบาล) เนื่องจาก เม็กซิโก ซิตี้ ถูก จัด ระเบียบ อย่าง สิ้นเชิง ใน ฐานะ เขต สหพันธรัฐ บริการ ส่วน ใหญ่ ของ เมือง ถูก จัด ให้ หรือ จัด โดย รัฐบาล เมือง ไม่ ใช่ โดย ตัว ของ ชาว บอร์ด เอง ใน รัฐ ของ ประเทศ ต่าง ๆ มี การ บริการ แบบ นี้ จาก เทศบาล พรมแดนของเม็กซิโกซิตี้ กับประชากร 2010 คือ:

ชาว บอร์ด ประกอบ ด้วย อาณานิคม นับ ร้อย หรือ ย่าน บริเวณ ที่ ไม่ มี อํานาจ การปกครอง ตน เอง หรือ การ แทน ศูนย์ ประวัติศาสตร์ ใน เมือง คูโอเตมอค เป็น เมือง ที่ เก่าแก่ ที่สุด (รวม ไป ถึง เมือง อื่น ๆ ที่ เคย เป็น เมือง อาณานิคม ต่าง ๆ เช่น โคโยอากัน และ ซาน อังเคล) บาง อาคาร ที่ มี อายุ ย้อน กลับไป ถึง ศตวรรษ ที่ 16 พื้นที่บริเวณกลางที่เป็นที่รู้จักกันดีอื่น ๆ ได้แก่ คอนเดซา ซึ่งเป็นที่รู้จักในสถาปัตยกรรม Art Deco และสถานที่จัดร้านอาหาร โคโลเนีย โรมา ชุมชน ศิลปะ โบซ์ และ ฮอต สปอต ทาง ศิลปะ และ การ ทํา งาน ใน โรง งาน โซนา โรซา อดีต เป็น ศูนย์กลาง ของ ร้าน อาหาร และ ร้าน อาหาร ซึ่ง ตอน นี้ เกิด ใหม่ เป็น ศูนย์กลาง ของ ชุมชน LGBT และ เม็กซิกัน และ Tepito และ Lagunilla ที่ รู้จัก กัน ใน เรื่อง คติชน ชั้น ทํา งาน ท้องถิ่น ของ พวก เขา และ ตลาด ขน ปลุก ขนาด ใหญ่ ซานตา มาริอา ลา ริเบรา และ ซาน ราฟาเอล เป็น ย่าน ล่าสุด ของ สถาปัตยกรรม โปร์ ฟิเรียโต ที่ น่า อัศจรรย์ เมื่อ ได้ เห็น สัญญาณ แรก ของ ความ รู้สึก อ่อนโยน

ตะวันตกของศูนย์ประวัติศาสตร์ (Centro Historico) ตามรูปแบบปาเซโอ เดอ ลา รีฟอร์ม เป็นย่านที่ร่ํารวยที่สุดในเมืองเช่น Polanco, Lomas de Cultepec, Bosques de Lomas, Santa Fe และ (ในรัฐเม็กซิโก) อินเตอร์โลมาส ซึ่งเป็นพื้นที่ที่สําคัญที่สุดของสํานักงานใหญ่ในเอ ตึกระฟ้า และห้างสรรพสินค้า อย่างไร ก็ตาม บาง พื้นที่ ใน อาณานิคม ที่ มี ราย ได้ ต่ํา ก็ อยู่ ถัด จาก ย่าน ที่ ร่ํารวย โดยเฉพาะ ใน กรณี ของ ซานตา เฟ่

ทางใต้ของเมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของย่านที่มีรายได้สูงอื่น ๆ เช่น โคโลเนีย เดล วาลเล และ จาร์ดินิส เดล เปดริกัล และเมืองโคโยอากัน ซาน อังเคล และซานเจริโม นอกจากนี้ อเวนิดา อินซูร์เจนเตส จาก ปาเซโอ เดอ ลา รีฟอร์ท ใกล้ศูนย์กลาง ทางตอนใต้ผ่านมหาวิทยาลัยเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์และยูเอ็นเอเอ็ม ไปสู่ถนนเปอริโคริง ซึ่งเป็นอีกชั้นหนึ่งที่มีความสําคัญยิ่งของพื้นที่สํานักงาน โบโรห์ ทาง ใต้ ของ โชคิมิลโก และ ทลาฮูแอค มี ประชากร ชนบท จํานวน มาก ที่ มี มิลปา อัลตา อยู่ ใน ชนบท โดยสิ้นเชิง

ตะวันออก ของ ศูนย์ กลาง เป็น บริเวณ ที่ มี ราย ได้ ต่ํา สุด ที่ มี ละแวก บ้าน ชั้น กลาง เช่น Jardin Balbuena การขยายตัวของเมืองยังคงดําเนินต่อไปทางตะวันออกไกลกว่าเดิมเป็นระยะหลายไมล์สู่รัฐเม็กซิโก รวมทั้งซิวแดด เนซาฮูลาโคโยทล์ ปัจจุบันเป็นชนชั้นกลางที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยการตั้งถิ่นฐานแบบไม่เป็นทางการ สลัมดังกล่าวยังคงถูกพบ ที่ขอบตะวันออกของเขตมหานครในบริเวณชาลโก

เหนือ ของ ศูนย์ ประวัติศาสตร์ อัซคาโปทซาลโก และ กุสตาโว่ เอ มาเดโรมีศูนย์อุตสาหกรรมและละแวกชุมชนที่สําคัญซึ่งตั้งอยู่ตั้งแต่อาณานิคมชั้นกลางที่ก่อตั้งขึ้น เช่น คลาเวเรียและลินดาวิสต้า ไปยังเขตที่อยู่อาศัยที่มีรายได้ต่ําขนาดใหญ่ซึ่งแบ่งปันกับเทศบาลเมืองใกล้เคียงในรัฐเม็กซิโก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อุตสาหกรรมส่วนใหญ่ของเม็กซิโกซิตี้ได้ย้ายไปยังเทศบาลใกล้เคียงในรัฐเม็กซิโก ทาง ตะวัน ตก เฉียง เหนือ ของ เม็กซิโก ซิตี้ เอง คือ ซิวดาด ซาเตไลท์ ชน ชั้น กลาง อัน กว้างใหญ่ ไป สู่ ที่อยู่อาศัย และ พื้นที่ ธุรกิจ ชั้น กลาง

รายงานดัชนีการพัฒนามนุษย์ของปี 2548 แสดงว่ามีสามประเทศที่มีดัชนีการพัฒนามนุษย์สูงมาก 12 ประเทศที่มีค่า HDI สูง (9 เกิน .85) และอีกประเทศมีค่า HDI ปานกลาง (เกือบสูง) เบนิโต จัวเรซ มีฮาดีไอสูงสุดของประเทศ (0.9510) ตามด้วยมิเกล ฮิดัลโก ซึ่งคิดเป็นอันดับสี่ของประเทศโดยมี HDI (0.9189) และโคโยอากันเป็นอันดับที่ห้าของประเทศ โดยมี HDI (0.9169) คุชิมัลปา (15th) คูอาเตมอค (23) และอัซคาโปตซาลโค (25th) ก็มีค่าสูงมากเช่นกัน 0.8994, 0.8922 และ 0.8915 ตามลําดับ

ในทางกลับกัน แนวพรมแดนของโซชิมิลโค (172) ทาลาฮัวค (177) และอิซตาปาลาปา (ที่ 183) แสดงค่า HDI ต่ําสุดของเม็กซิโกซิตี้ โดยมีค่าเท่ากับ 0.8481, 0.8473 และ 0.8464 ตามลําดับ ในช่วง HDI สูง ระดับ โลก โบโรห์เดียวที่ไม่มี HDI สูงก็คือเมืองมิลปาอัลตา ชนบทซึ่งมี HDI ระดับ 0.7984 ซึ่งอยู่ต่ํากว่าเกาะอื่น ๆ ทั้งหมด (627 ชาติ ส่วนที่เหลืออยู่ในยอด 200 อันดับแรก) HDI ของเม็กซิโกซิตี้สําหรับรายงานปี 2005 มีค่าเป็น 0.9012 (สูงมาก) และค่า 2010 ของประเทศในเม็กซิโกคือ 0.925 (สูงมาก) หรือ (โดยวิธีการที่ใหม่กว่า) 0.8307 ซึ่งสูงที่สุดของเม็กซิโก

เขตมหานคร

การเติบโตของพื้นที่ของเม็กซิโกซิตี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1900 ถึง 2000

เกรตเตอร์ เม็กซิโก ซิตี้ ก่อตั้ง ขึ้น โดย เม็กซิโก ซิตี้ เทศบาล 60 แห่ง จาก รัฐ เม็กซิโก และ อีก แห่ง จาก รัฐฮิดาลโก เกรเทอร์ เม็กซิโก ซิตี้ เป็น เขต มหานคร ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน เม็กซิโก และ บริเวณ ที่ มี ความ หนาแน่น ของ ประชากร สูง ที่สุด ใน ปี 2009 มี คน 21 , 163 , 226 คน อาศัยอยู่ ใน การ รวม ตัว ของ เมือง นี้ ซึ่ง อยู่ ใน เมือง 8 , 841 , 916 คน ใน เม็กซิโก ซิตี้ ในแง่ของประชากร เทศบาลที่ใหญ่ที่สุดที่เป็นส่วนหนึ่งของเกรตเตอร์เม็กซิโกซิตี้ (ไม่รวมเม็กซิโกซิตี้) คือ:

• เอคาเตเปค เดอ มอเรโลส (ป๊อป) 1,658,806)
• เนซาฮัลโคโยทล (ป๊อป) 1,109,363)
• นูคัลแพน (ป๊อป) 833,782)
• Talnepantla de Baz (pop) 664,160)
• ชิมาลัวคัน (ป๊อป) 602,079)
• กัวติตลัน อิสคาลลี (pop) 532,973)
• อติซาพัน เดอ ซาราโกซ่า (ป๊อป) 489,775)
• อิกซ์ทาพาลูคา (pop) 467,630)

เทศบาลที่อยู่ด้านบนตั้งอยู่ในรัฐเม็กซิโกแต่เป็นส่วนหนึ่งของเขตเกรตเตอร์เม็กซิโกซิตี ประมาณ 75% (10 ล้าน) ของประชากรในประเทศเม็กซิโกที่อาศัยอยู่ในเทศบาลเมืองเกรตเตอร์เม็กซิโกซิตี

เกรทเทอร์ เม็กซิโก ซิตี้ เป็น เขต มหานคร ที่ โต เร็ว ที่สุด ใน ประเทศ จน ปลาย ทศวรรษ 1980 นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และด้วยนโยบายการกระจายศูนย์เพื่อลดมลพิษทางสิ่งแวดล้อมจากภาวะสับสนที่กําลังเติบโต อัตราการเติบโตประจําปีของภาวะเศรษฐกิจถดถอยได้ลดลง และต่ํากว่าพื้นที่มหานครที่ใหญ่ที่สุดสี่แห่งอื่น ๆ (คือ กวาดาลาจารา มอนเทอเรย์ มอนเตอร์เรย์ ปูเอบลาและเกรเทอร์คูกา) แม้ว่าจะยังเป็นไปในทางบวกก็ตาม

อัตรา การ อพยพ ของ เม็กซิโก ซิตี้ ใน ปี 1995 ถึง 2000 เป็น เชิง ลบ ซึ่ง หมายถึง ว่า ผู้ อาศัย กําลัง ย้าย เขต ชานเมือง ของ เมโทร โพลิแทน หรือ ไป ยัง รัฐ อื่น ๆ ของ เม็กซิโก นอกจาก นี้ ชานเมือง ใน บาง แห่ง ก็ กําลัง สูญเสีย ประชากร ไป ใน บริเวณ ท้อง ท้อง ท้อง ท้อง ท้อง ท้อง ท้าง แสดง ให้ เห็น ว่า การ ขยายตัว ของ เกรทเตอร์ เม็กซิโก ซิตี้ อย่างต่อเนื่อง

เจ้าหน้าที่การรักษาความปลอดภัยสาธารณะ

สํานักเลขาธิการความมั่นคงสาธารณะของเม็กซิโกซิตี้ (เลขาธิการเซการิอา เด เซกูริแดด ปูบลิกา เดอ ลา ซิอูดา เดอ เม็กซิโก - SSP) จัดตั้งเจ้าหน้าที่รวมกันกว่า 90,000 นายในเม็กซิโกซิตี้ SSP จะถูกตั้งข้อหารักษาระเบียบเรียบร้อยของสาธารณชนและความปลอดภัย ณ ใจกลางของเม็กซิโกซิตี้ เขต ประวัติศาสตร์ นี้ ยัง ถูก ตํารวจ นัก ท่องเที่ยว ให้ คํานึง ถึง และ ให้ บริการ นักท่องเที่ยว เจ้าหน้าที่ม้าพวกนี้ แต่งชุดแบบดั้งเดิม

กรมตํารวจศาลากลางของเม็กซิโกซิตี้ (ปูลีเซีย จูดิเชียล เด ลา ซิอูดา เด เมซิโก - PJCDMX) ได้รับการจัดขึ้นภายใต้สํานักงานอัยการสูงสุดของเม็กซิโกซิตี้ (Procuraduria General de Cudicia de La Ciudad de Mexico) PGJCDMX รักษา 16 ข้อ (ผู้แทนทางกฎหมาย) โดยมีเจ้าหน้าที่ตํารวจศาลประมาณ 3,500 คน โดยมีเจ้าหน้าที่ 1,100 คน กําลังสืบสวนคดีฟ้องร้องคดี (เอเจนเตส เดล มินิสเตริโอ ปูบลิโค) และผู้เชี่ยวชาญด้านอาชญาวิทยา หรือผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางเกือบ 1,000 คน

ระหว่างปี 2000 ถึง 2004 โดยเฉลี่ย 478 อาชญากรรม ถูกรายงานในเม็กซิโก ซิตี้ อย่างไรก็ตาม อัตราอาชญากรรมที่แท้จริงนั้นถูกคิดว่าสูงกว่า "เนื่องจากคนส่วนใหญ่ลังเลที่จะรายงานอาชญากรรม" ภายใต้นโยบายที่ประกาศโดยนายกเทศมนตรีมาร์เซโล เอบราร์ด ระหว่างปี 2552 ถึง 2554 เม็กซิโกซิตี้ ได้ดําเนินการยกระดับการรักษาความปลอดภัยด้วยอัตราอาชญากรรมที่รุนแรงและต่ําช้า ทั้งสองประเทศได้ลดลงอย่างมีนัยสําคัญแม้ว่าอาชญากรรมรุนแรงในส่วนอื่น ๆ ของประเทศก็ตาม นโยบาย บาง ประการ ได้ ถูก ประกาศ ให้ รวม ไป ถึง การติดตั้ง กล้อง รักษา ความปลอดภัย 11 , 000 ตัว รอบ เมือง และ กอง กําลัง ตํารวจ ได้ ขยาย ตัว ออกไป อย่างมาก เม็กซิโก ซิตี้ มี อัตรา ส่วน หนึ่ง ของ ตํารวจ ที่ มี ฐาน อยู่ ใน ประเทศ สูงสุด ของ โลก ด้วย เจ้าหน้าที่ ที่ มี รูปแบบ เดียว ต่อ ประชากร 100 คน นับตั้งแต่ปี 1997 ประชากรในคุกเพิ่มขึ้นกว่า 500% นัก รัฐศาสตร์ มาร์คัส -ไมเคิล มึลเลอร์ ได้ กล่าว ไว้ ว่า ส่วน ใหญ่ แล้ว ผู้ ผลิต ถนน ถูก ตี ด้วย วิธี การ เหล่า นี้ เขา เห็น การ ลง โทษ "ที่ เกี่ยวข้อง กับ การ เพิ่ม ความปลอดภัย และ ปัญหา อาชญากรรม และ เป็น ผล ให้ คน ที่ อยู่ ใน ระดับ สังคม เมือง เป็น อาชญากรรม โดยเฉพาะ คน ที่ ทํา งาน ใน เศรษฐกิจ แบบ ไม่ เป็น ทางการ ของ เมือง "

ผู้ฆ่าตัวตายและความรุนแรงต่อผู้หญิง

ใน ปี 2016 การ ตาย ของ ผู้ ตาย ที่ ถูก ฆ่า ตัว ที่ ตี ขา ที่ ตัว เมีย มี 3 . 2 ต่อ 1000 คน โดย เฉลี่ย ของ ชาติ คือ 4 . 2 รายงาน ของ รัฐบาล เมือง ปี 2015 ได้ พบ ว่า สอง ใน สาม ของ หญิง อายุ เกิน 15 ปี ใน เมือง หลวง ได้รับ ความรุนแรง ใน รูปแบบ หนึ่ง นอกจาก การ ก่อกวน ทาง ถนน แล้ว หนึ่ง ใน สถานที่ ที่ ผู้หญิง ใน เม็กซิโก ซิตี้ อยู่ ด้วย ความรุนแรง ก็ คือ การ ขนส่ง สาธารณะ ทุกปี เมโทร แห่ง เม็กซิโก ซิตี้ ได้รับ คํา ร้อง เรียน 300 เรื่อง การ ล่วงละเมิด ทาง เพศ

ในขณะที่ความรุนแรงต่อสตรีในเม็กซิโกซิตี้กําลังเพิ่มขึ้น ยังคงมีเหตุลักพาตัวและเหตุฆาตกรรมหลายคดีที่ยังไม่ถูกตรวจพบและไม่มีรายงานว่ามีการทุจริตในกรมตํารวจฟิลิปปินส์

ศาลาในอาคารสุขภาพ

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น บ้าน ของ โรงพยาบาล เอกชน ที่ ดี ที่สุด ใน ประเทศ รวม ทั้ง โรงพยาบาล อังเคเลส โรงพยาบาล เอบีซี และ เมดิกา เซอร์ สถาบันสาธารณสุขแห่งชาติสําหรับพนักงานภาคเอกชนคือ IMSS มีสถานที่ที่ใหญ่ที่สุดในเม็กซิโกซิตี้ รวมทั้งศูนย์การแพทย์แห่งชาติและศูนย์การแพทย์ลาราซา และมีงบประมาณรายปีมากกว่า 6 พันล้านเปโซ สถาบันด้านสาธารณสุขอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงสถาบันความมั่นคงทางสังคมของพนักงาน (ISSTE (สถาบันการประกันสังคมของพนักงานภาครัฐ) และกระทรวงสาธารณสุขแห่งชาติ (SSA) จะรักษาสถาบันสําคัญในเมืองไว้ ซึ่งรวมถึง สถาบันแพทยศาสตร์แห่งชาติ โภชนาการ จิตเวช วิทยา วิทยา เชื้อเพลิง เวชศาสตร์ การฟื้นฟู และอื่น ๆ

ธนาคาร โลก ได้ สนับสนุน โครงการ หนึ่ง ใน การ จํากัด มลพิษ ทาง อากาศ ผ่าน การพัฒนา การขนส่ง สาธารณะ และ รัฐบาล เม็กซิโก ได้ เริ่ม ปิด โรง งาน ผลิต มลพิษ พวกเขาขับรถดีเซลออก และควบคุมการปล่อยยานใหม่ บนรถใหม่ ตั้งแต่ ปี 1993 รถ คัน ใหม่ ๆ ทั้งหมด ต้อง ถูก ติดตั้ง ด้วย เครื่อง แปลง แบบ เร่ง ปฏิกิริยา ซึ่ง จะ ลด การ ปล่อย ก๊าซ ออกมา รถบรรทุกต้องใช้ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG) เท่านั้น นอกจากนี้ ยังมีการสร้างระบบรางใต้ดินในปี 2511 ด้วย เพื่อช่วยจํากัดปัญหามลภาวะทางอากาศและบรรเทาความหนาแน่นของการจราจร มัน มี ระยะ ทาง กว่า 201 กม . (125 ไมล์ ) ใน การ วิ่ง และ นํา พา คน มาก กว่า 5 ล้าน คน ทุก วัน ค่าธรรมเนียมถูกเก็บไว้ต่ําเพื่อสนับสนุนให้ใช้ระบบ และในระหว่างชั่วโมงเร่งด่วน ความหลงใหลได้ยิ่งใหญ่เหลือเกิน ทางการได้จองรถม้าพิเศษไว้ให้ผู้หญิงโดยเฉพาะ เนื่องจากแนวคิดริเริ่มและปัจจัยอื่นๆ ดังกล่าว คุณภาพอากาศในเม็กซิโกซิตี้จึงเริ่มปรับปรุงให้ดีขึ้น มัน สะอาด กว่า ใน ปี 1991 เมื่อ มี การ ประกาศ ว่า คุณภาพ อากาศ เป็น ความ เสี่ยง ต่อ สาธารณสุข มา 355 วัน ต่อ ปี

Paseo de la De Reformat กับ Angel of Indece monuerty

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น ศูนย์กลาง เศรษฐกิจ ที่ สําคัญ ที่สุด แห่ง หนึ่ง ใน ละตินอเมริกา เมืองนี้ผลิตสินค้าภายในประเทศ 15.8% ตาม การศึกษา ที่ ทํา โดย PwC เม็กซิโก ซิตี้ มี GDP 390 พัน ล้าน ดอลลาร์ อันดับ เป็น เมือง ที่ รวย ที่สุด เป็น แปด ของ โลก และ รวย ที่สุด ใน ละตินอเมริกา เม็กซิโก ซิตี้ เพียง แห่ง เดียว จะ ติด อันดับ เป็น เศรษฐกิจ ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน โลก ครั้ง ที่ 30 เม็กซิโกซิตี้เป็นประเทศที่มีส่วนสนับสนุนผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (15.8%) และเป็นผู้สนับสนุนที่ดีที่สุดต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (25.3%) เนื่องจากพื้นที่ที่จํากัดไม่มีเมืองทางตอนใต้ พื้นที่ส่วนใหญ่ได้รับการคุ้มครองโดยกฎหมายสิ่งแวดล้อม ส่วนใหญ่ของเม็กซิโกซิตี้ เกษตรกรรมเป็นองค์กรที่เล็กที่สุดของรัฐบาลกลางในประเทศ เม็กซิโก ซิตี้ มี ระบบ เศรษฐกิจ ที่ เติบโต เร็ว ที่สุด แห่ง หนึ่ง ใน โลก และ GDP ของ เม็กซิโก ตั้ง เป็น สอง เท่า จาก ปี 2008 เป็น 2020

ใน ปี 2002 เม็กซิโก ซิตี้ มี ดัชนี การพัฒนา มนุษย์ 0 . 915 เหมือน กับ ของ เกาหลีใต้

ผู้ ถือ ราย ได้ สูงสุด 12 เปอร์เซ็นต์ ของ GDP ต่อ หัว ใน เมือง นี้ มี ราย ได้ ที่ จับจ่าย ได้ เฉลี่ย 98 , 517 เหรียญ ใน ปี 2550 การ ใช้ กําลัง สูง ของ ชาว เม็กซิโก ซิตี้ ทํา ให้ เมือง นี้ น่า สนใจ สําหรับ บริษัท ที่ เสนอ สิน ค้า หรูหรา และ ความ หรูหรา

การปฏิรูปเศรษฐกิจของประธานาธิบดีคาร์ลอส ซาลินาส เดอ กอร์ตารี ส่งผลอย่างมหาศาลต่อเมืองนี้ ในฐานะผู้ประกอบการธุรกิจจํานวนมาก รวมทั้งธนาคารและสายการบินต่าง ๆ ได้รับการแปรรูปเป็นเอกชน นอกจากนี้เขายังได้ลงนามในข้อตกลงการค้าเสรีของอเมริกาเหนือ (NAFTA) นี่นําไปสู่การกระจายศูนย์และการเปลี่ยนแปลงฐานเศรษฐกิจของเม็กซิโกซิตี ตั้งแต่การผลิตไปจนถึงบริการ โรงงานส่วนใหญ่ได้ย้ายไปอยู่ในรัฐเม็กซิโกหรือที่อยู่ติดกับชายแดนทางตอนเหนือ ใน ทาง กลับ กัน อาคาร สํานักงาน ของ บริษัท ได้ ตั้ง ฐาน ของ พวก เขา ไว้ ใน เมือง

ซานตา เฟ่ เป็น ศูนย์กลาง ของ กิจกรรม ทาง เศรษฐกิจ ที่ ยิ่งใหญ่ ที่สุด ใน เมือง

ใน ประวัติศาสตร์ และ ตั้งแต่ ยุค ก่อน โคลัมเบียน ยุค หุบเขา แห่ง อนาฮัวค์ เป็น หนึ่ง ใน พื้นที่ ที่ มี ประชากร หนาแน่น ที่สุด ใน เม็กซิโก เมื่อ เขต สหพันธ์ ถูก สร้าง ขึ้น ใน ปี 1824 พื้นที่ เมือง ของ เม็กซิโก ซิตี้ ขยาย ออกไป ใน บริเวณ ของ คูเธมอค ใน ปัจจุบัน ใน ช่วง ต้น ศตวรรษ ที่ 20 ผู้ มี ตําแหน่ง สูงสุด เริ่ม อพยพ มา อยู่ ทาง ใต้ และ ตะวัน ตก และ ใน ไม่ ช้า เมือง เล็ก ๆ ของ มิกโคแอค และ ซาน อังเคล ก็ ถูก รวม ตัว เข้า ด้วย การ ชุมนุม ที่ กําลัง เติบโต ขึ้น ตามข้อมูลของสํามะโนประชากรปี ค.ศ. 1921 นั้น 54.78% ของจํานวนประชากรในเมืองถือว่าเป็นเมืองเมสติโซ (ผสมกับชาวยุโรป) ถือว่าเป็นชาวยุโรป 22.79% และถือว่าเป็นชาวพื้นเมือง 18.74% นี่ คือ สํามะโน ของ เม็กซิโก ฉบับ สุดท้าย ที่ ได้ ขอ ให้ คน มา จําแนก ตน เอง ด้วย มรดก อื่น ๆ ที่ ไม่ ใช่ ของ อเมริกัน อย่างไรก็ตาม สํามะโนประชากรมีภาวะที่แตกต่างจาก สํามะโนประชากรเชื้อชาติ/ชาติพันธุ์ในประเทศอื่น ๆ มันเน้นที่การรับรู้ของมรดกทางวัฒนธรรมมากกว่าที่จะเน้นในด้านการรับรู้ทางเชื้อชาติ ทําให้คนขาวจํานวนมากสามารถระบุถึง "มรดกผสม" ที่เกิดจากอิทธิพลทางวัฒนธรรม ใน ปี 1921 เม็กซิโก ซิตี้ มี ผู้ อาศัย น้อย กว่า 1 ล้าน คน

จนถึง ทศวรรษ 1990 เขต สหพันธรัฐ เป็น หน่วยงาน ของ รัฐ ที่ มี ประชากร มาก ที่สุด ใน เม็กซิโก แต่ นับ จาก นั้น ประชากร ของ รัฐ ก็ มี เสถียรภาพ ประมาณ 8 . 7 ล้าน คน การเติบโต ของ เมือง ได้ ขยาย ออกไป ไกล กว่า ขีด จํากัด ของ เมือง ถึง 59 เทศบาล ของ รัฐ เม็กซิโก และ 1 ใน รัฐฮิดาลโก ด้วยจํานวนประชากรประมาณ 19.8 ล้านคน (2008) จึงเป็นหนึ่งในจํานวนประชากรมากที่สุดในโลก กระนั้นก็ตาม อัตราการเติบโตประจําปีของเขตมหานครในเม็กซิโกซิตี้ นั้นต่ํากว่าอัตราการเติบโตของเศรษฐกิจชุมชนเมืองขนาดใหญ่อื่น ๆ ในเม็กซิโกมาก ปรากฏการณ์ที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดคือ นโยบายสิ่งแวดล้อมของการกระจายศูนย์กลาง อัตรา การ ย้าย สุทธิ ของ เม็กซิโก ซิตี้ ตั้งแต่ ปี 1995 ถึง 2000 เป็น ลบ

ผู้แทนประมาณ 18.74% ของชนพื้นเมืองในเมือง จากหลายพื้นที่ของเม็กซิโกได้อพยพไปยังเมืองหลวงเพื่อหาโอกาสทางเศรษฐกิจที่ดีกว่า นาฮัวทัล โอโตมิ มิกซ์เทค ซาโปเทค และ มาซาวา เป็นภาษาท้องถิ่นที่มีภาษาอยู่แล้ว และเป็นภาษาท้องถิ่นที่มีจํานวนผู้พูดมากที่สุดในเม็กซิโก ซิตี้

สัญชาติ

มหาวิหารแม่พระแห่งกวาดาลูเป ในลาวิลลา เดอ กวาดาลูป ซึ่งเป็นสถานที่สําคัญในการแสวงบุญของคาทอลิกในอเมริกา มันเป็นภาพต้นฉบับ ของเลดี้แห่งกวาดาลูปของเรา

จุสโต เซียร์รา 83 ซินนาโก, จุสโต เซียร์รา สตรีท

นอกจากนี้ เม็กซิโกซิตี้ ยังเป็นบ้านของชุมชนขนาดใหญ่ในต่าง ๆ ของชาวต่างชาติและผู้อพยพจากอเมริกาเหนือ (สหรัฐอเมริกาและแคนาดา) จากอเมริกาใต้ (ส่วนใหญ่มาจากอาร์เจนตินาและโคลอมเบีย แต่ยังมาจากบราซิล ชิลี อุรุกวัย และเวเนซุเอลา) จากอเมริกากลางและแคริบเบียน (ส่วนใหญ่มาจากคิวบา กัวเตมาลา เอลซัลวาดอร์ เฮติ และฮอนดูรัส) จากยุโรป (หลักๆมาจากสเปน เยอรมนี และสวิตเซอร์แลนด์ แต่มาจากสาธารณรัฐเช็ก ฮังการี อิตาลี ไอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ โปแลนด์ และโรมาเนีย) จากตะวันออกกลาง (ส่วนใหญ่มาจากอียิปต์ เลบานอน และซีเรีย) และเมื่อไม่นานมานี้จากเอเชียแปซิฟิก (หลักมาจากจีน ญี่ปุ่น ปากีสถาน อินเดีย และเกาหลีใต้) ในประวัติศาสตร์นับตั้งแต่ยุคแห่งนิวสเปน ชาวฟิลิปปินส์จํานวนมากเข้ามาตั้งรกรากในเมืองและได้เข้ามาอยู่ในสังคมเม็กซิโก แม้ ว่า จะ ไม่ มี การ รายงาน ตัว เลข ทาง การ ใด ๆ ประชากร ประมาณ การ ของ แต่ละ ชุมชน เหล่า นี้ ก็ ค่อนข้าง สําคัญ

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น บ้าน ของ ประชากร ชาวอเมริกัน ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน สหรัฐ ฯ ที่ อาศัยอยู่ นอก สหรัฐอเมริกา มีการคาดการณ์ว่าชาวอเมริกันที่อาศัยอยู่ในเม็กซิโกซิตี้ มีสูงถึง 700,000 คน ขณะที่ในปี 2532 สํานักงานกงสุลสหรัฐฯ ประเมินว่ามีชาวอเมริกันประมาณ 440,000 คน อาศัยอยู่ในเขตมหานครเม็กซิโกซิตี้

ศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่ (82%) ของเม็กซิโกซิตี้ เป็นชาวโรมันคาทอลิกต่ํากว่า 2010 เปอร์เซ็นต์ของประชากร 87% แม้ว่าในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาจะลดลงก็ตาม ศาสนาและปรัชญาอื่นๆ อีกหลายศาสนา ก็มีการปฏิบัติในเมืองนี้เช่นกัน กลุ่ม โปรเตสแตนต์ หลาย กลุ่ม ชุมชน ยิว หลาย ประเภท กลุ่ม ชาว พุทธ อิสลาม และ จิตวิญญาณ และ ปรัชญา อื่น ๆ ยัง มี คน ที่ ไม่ นับถือ ศาสนา จํานวน มาก ขึ้น อีก ด้วย ไม่ว่า จะ เป็น การ วินิจฉัย หรือ อเทวนิยม นัก บุญ ผู้ อุปถัมภ์ ของ เม็กซิโก ซิตี้ คือ นักบุญ ฟิลิป แห่ง พระเยซู เป็น มิชชันนารี ชาว เม็กซิโก ที่ ได้ กลาย มา เป็น หนึ่ง ใน ผู้ สละ ชีวิต 26 คน ของ ญี่ปุ่น

อัครมุข มุขมณฑล โรมัน คาทอลิก ของ เม็กซิโก เป็น มุข มุข ศาสตร์ ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน โลก มีมหาวิหารโรมันคาทอลิกสองแห่งในเมืองนั้น คือ มหาวิหารเมโทริคอล ซิตี้ และโบสถ์อิสตาปาลาปา และโบสถ์คาทอลิกอีกสามโบสถ์คาทอลิกในศาสนาอื่น ๆ ซานโฮเซ เดอ กราเซีย (คริสตจักรแองกลิคัน) โบสถ์โปรตา คอเอลี (เมลไคท์ คาทอลิก) และโบสถ์วาลาเนรา (มาโรไนต์)

การท่องเที่ยว

ทูริบัส เดินทาง ผ่าน สถานที่ ท่องเที่ยว ที่ สําคัญ ที่สุด ใน เมือง

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น จุดหมาย ของ นักท่องเที่ยว ต่าง ชาติ หลาย คน ศูนย์ ประวัติศาสตร์ ของ เม็กซิโก ซิตี้ (ประวัติศาสตร์ เซ็นทรอโร ฮิสโตริโค ) และ "สวน ลอย น้ํา " ของ โซชิมิลโค ใน โบโรห์ทาง ใต้ ถูก ประกาศ ให้ เป็น มรดก โลก โดย ยูเนสโก สิ่งสําคัญที่ศูนย์ประวัติศาสตร์แห่งนี้ได้แก่ พลาซา เดอ ลา คอนสติตูซิออน (โซกาโล) ซึ่งเป็นจัตุรัสหลักทางตอนกลางที่มีภูมิประเทศเป็นปฏิปักษ์กับพระราชวังเมโทรโพลิตันและพระราชวังแห่งชาติ ปราสาทแอซเทคโบราณได้ทําลายเทมโบล นายกเทศมนตรี ("มหาวิหาร") และโครงสร้างสมัยใหม่ ทั้งหมดนี้อยู่ในขั้นตอนสองถึงสามขั้นตอน นายกเทศมนตรีเทมโป ถูกค้นพบในปี 1978 ขณะที่คนงานกําลังขุด เพื่อวางสายไฟใต้ดิน)

ไอคอนที่รู้จักมากที่สุดของเม็กซิโกซิตีคือ เทวดาแห่งอิสรภาพสีทอง บนถนนหนทางอเวนิวที่กว้างและงดงาม Paseo de la Reformat ซึ่งเป็นต้นแบบของจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนแห่งเม็กซิโก หลังจาก Champs-Elyses ในปารีส ถนนสายนี้ได้รับการออกแบบบนถนนสายหลักที่เก่าแก่ที่สุดของอเมริกาในศตวรรษที่ 19 เพื่อเชื่อมต่อพระราชวังแห่งชาติ (ที่นั่งของรัฐบาล) กับปราสาทชัลเตเปค ซึ่งเป็นที่พํานักของจักรพรรดิ์ ปัจจุบัน ถนน สาย นี้ เป็น เขต การ เงิน ที่ สําคัญ ใน ตลาด หุ้น ของ เม็กซิโก และ สํานักงาน ใหญ่ หลาย แห่ง หนทางที่สําคัญอีกทางหนึ่งคืออเวนิดา เดอ โลส อินซูร์เจนเตส ซึ่งขยายไปถึง 28.8 กม. (17.9 ไมล์) และเป็นหนึ่งในทางที่ยาวที่สุดในโลก

สวนสาธารณะชาปูลเตเปค ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์บนเนินเขาที่กํากับดูแลอุทยานและพิพิธภัณฑ์ อนุสรณ์สถานแห่งชาติและพิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งมานุษยวิทยา (ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ปฏิทินแอซเทค) สถาปัตยกรรม อีก ชิ้น คือ พาลาซิโอ เดอ เบลลาส อาร์ทส์ ละคร หรือ พิพิธภัณฑ์ หิน อ่อน สีขาว ที่ น้ําหนัก ของ สถาปัตยกรรม นี้ ค่อย ๆ จม ลง ใน พื้น ที่ ที่ นุ่ม ลง ไป การก่อสร้างเขื่อนได้เริ่มต้นขึ้นระหว่างการดํารงตําแหน่งประธานาธิบดีพอร์ฟีริโอ ดิแอซ และสิ้นสุดลงในปี 2477 หลังจากถูกขัดจังหวะโดยการปฏิวัติของเม็กซิโกในทศวรรษ 1920 พลาซา เด ลาส คัลตูราส ในจตุรัสแห่งนี้ตั้งอยู่ที่วิทยาลัยซานตา ครูซ เด ตลาเตโลโก ซึ่งเป็นโรงเรียนแห่งแรกและเก่าแก่ของยุโรปที่มีการเรียนรู้สูงในอเมริกา และเป็นที่ตั้งทางโบราณคดีของรัฐตาเลโลโก และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และบาซิลิกาของเลดี้ของกัวดาลูปเป็นสถานที่ที่สําคัญเช่นกัน มี รถ ประจํา ทาง แบบ สอง ชั้น ที่ เรียก ว่า " Turibus " ซึ่ง วน กลาง ของ เว็บไซต์ เหล่า นี้ และ ได้ หมด เวลา ใน การ อธิบาย ไซต์ ใน หลาย ภาษา ใน ขณะ ที่ ส่ง ผ่าน

นอกจากนี้ ตามข้อมูลจากสํานักเลขาธิการการท่องเที่ยวแล้ว เมืองนี้มีพิพิธภัณฑ์ประมาณ 170 แห่ง อยู่ในสิบเมืองชั้นนําของโลก โดยมีพิพิธภัณฑ์จํานวนสูงสุดกว่า 100 ห้องแสดงศิลปะ และห้องแสดงคอนเสิร์ตประมาณ 30 ห้อง ทั้งหมดนี้มีกิจกรรมทางวัฒนธรรมอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี ใน โลก นี้ มี โรง ละคร อยู่ ใน อันดับ ที่ สาม หรือ สี่ สูง ที่สุด ใน โลก หลัง จาก นิวยอร์ค ลอนดอน และ บาง ที โทรอนโต หลาย ๆ ส่วน (เช่น Palacio Nacional และสถาบันแห่งชาติ Cardiology) ได้เขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังโดย Diago Rivera เขา และ ภรรยา ของ เขา ฟรีดา คาโล อาศัยอยู่ ใน โคโยอาคาน ที่ ซึ่ง บ้าน หลาย หลัง สตูดิโอ และ งาน สะสม งาน ศิลปะ เปิด ให้ กับ สาธารณะ บ้านที่ลีออน ทรอทสกี้ เพิ่งได้รับสภาพลี้ภัย และสุดท้ายก็ถูกฆ่าในปี 1940 ก็อยู่ในโคโยอาคัน

นอกจากนี้ ยังมีแผ่นดินไหวหลายแห่งที่เป็นภัตตาคาร เช่น โรงแรมซานอังเกล เมืองเฮนดา เดอ ทาลปัน เมืองฮาเซียนดา เดอ กอร์เตส และเมืองฮาซิเอนดา เดอ โลส โมราเลส

ศิลปะ

ศิลปะนูโว/นีโอคลาซิคัลพาลาซิโอ เดอ เบลลาส อาร์ทส เป็นศูนย์วัฒนธรรมที่โดดเด่นในเมือง

การที่ได้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิสเปนอันกว้างใหญ่ไพศาล และยังเป็นเมืองหลวงของเขตการปกครองที่ร่ํารวยที่สุดในจักรวรรดิสเปนด้วย (ปกครองอยู่เหนือดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลในอเมริกาและอินเดียตะวันตกของสเปน) และในที่สุด เมืองหลวงของสหรัฐฯ เม็กซิโกซิตี้ก็มีประวัติการแสดงออกทางศิลปะอย่างท่วมท้น นับตั้งแต่ยุคสมัยก่อนยุคคลาสสิกของอเมริกายุคสมัยใหม่นี้ ผู้อยู่อาศัยในพื้นที่รอบ ๆ ทะเลสาบเท็กซ์โค ได้ผลิตผลงานศิลปะและฝีมือที่ซับซ้อนมากมาย ซึ่งบางส่วนในปัจจุบันได้แสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติที่มีชื่อเสียงระดับโลกด้านมานุษยวิทยา และพิพิธภัณฑ์นายกเทศมนตรีเทมโปโล ขณะที่เครื่องปั้นดินเผาและการสลักหินหลายชิ้นรอดชีวิตอยู่มาได้ แต่อักษรภาพส่วนใหญ่ของอเมริกา ก็ถูกทําลายลงระหว่างการพิชิตเม็กซิโก

ศิลปะล่าอาณานิคมส่วนใหญ่แตกต่างจากจระเข้ (Aztec แสดงเป็นภาพประกอบของหนังสือ) มุ่งที่จะฟื้นฟูและเก็บรักษาอักษรแอซเทคและอักษรของประเทศอเมริกาอื่น ๆ จาก นั้น การ แสดง ออก ทาง ศิลปะ ใน เม็กซิโก ส่วน ใหญ่ เป็น เรื่อง ของ ศาสนา มหาวิหาร เมโทร โพลิแทน ยังคง แสดง ผล งาน ของ ฮวน เดอ โรฮาส ฮวน คอร์ เรีย และ ภาพวาด น้ํามัน ซึ่ง ผู้ ที่ มี ผล งาน ของ มูริลโล ผล งาน ศิลปะ แบบ ฆราวาส ของ ยุค นี้ ได้แก่ ประติมากรรม ขี่ ม้า ของ ชาลส์ ที่ สี่ ของ สเปน ซึ่ง รู้จัก ใน นาม เอล คาบาลลิโต ("ม้า ตัว เล็ก ") งาน ชิ้น นี้ ใน บรอนซ์ เป็น ผล งาน ของ มานูเอล โทลซา และ ถูก วาง ไว้ ที่ พลาซา โทลซา หน้า ปาลาซิโอ เดอ มินิเรีย (เหมือง แร่) ด้านหน้าของอาคารแห่งนี้โดยตรงคือพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ (มูนัล) (พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ)

หอรับแห่งพิพิธภัณฑ์นาซิอองนาลเดออาร์เต

ในช่วงศตวรรษที่ 19 ผู้ผลิตรายสําคัญรายหนึ่งคือ Academia de San Carlos (San Carlos Art Academy) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในช่วงสมัยอาณานิคม และต่อมาก็กลายเป็น Escuela Nacional de Artes Plasticas (โรงเรียนศิลปะแห่งชาติ) รวมถึงภาพเขียน ประติมากรรม และการออกแบบกราฟิก โรงเรียนศิลปะของยูเอเอ็นเอเอ็ม ผลงานหลายชิ้นที่ผลิตโดยนักเรียนและคณะในเวลานั้น ขณะนี้แสดงในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติซานการ์โลส (พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งซานคาร์ลอส) นัก เรียน คน หนึ่ง ชื่อ โฮเซ มา เรีย เวลาสโก ได้รับ การ พิจารณา ว่า เป็น ภาพ เขียน แนว นอน ของ เม็กซิโก ที่ ยิ่งใหญ่ ที่สุด ใน ศตวรรษ ที่ 19 ระบอบ การปกครอง ของ โปร์ ฟิริโอ ดิแอซ สนับสนุน ศิลปะ โดยเฉพาะ คน ที่ ตาม โรง เรียน ฝรั่งเศส ศิลปะ ที่ ได้รับ การ นิยม ใน รูป การ์ตูน และ ภาพ ประกอบ ที่ เจริญ ขึ้น เช่น ของ โฆเซ่ กวาดาลูเป โปซาดา และ มานูเอล มานิลลา งานสะสมชิ้นส่วนถาวรของพิพิธภัณฑ์ซานคาร์ลอส ยังรวมไปถึงภาพเขียนของอาจารย์ยุโรป เช่น เรมบรันท์ เวลัซเกซ มูริลโล และรูเบนส์ด้วย

หลังการปฏิวัติเม็กซิโก การเคลื่อนไหวทางศิลปะที่ล้ําสมัย มีต้นกําเนิดในเม็กซิโก ซิตี้ เป็นภาพเขียน ผลงานจิตรกรรมฝาผนังหลายชิ้นของโฮเซ คลีเมนเต โอรอสโก เดวิด อัลฟาโร ซิเคโรส และดิเอโก ริเวร่า แสดงอยู่หลายหลังในเมือง เป็นที่น่าสังเกตที่สุดที่ทําเนียบประธานาธิบดีและพาลาซิโอ เดอ เบลลาส อาร์เตส ฟริดา คาโล ภรรยาของริเวรา ที่แสดงออกถึงชาตินิยมอย่างแข็งขัน เป็นหนึ่งในจิตรกรชาวเม็กซิกันที่มีชื่อเสียงที่สุด บ้าน ของ เธอ ได้ กลาย มา เป็น พิพิธภัณฑ์ ที่ แสดง ผล งาน ของ เธอ หลาย ชิ้น

บ้านเก่าของริเวร่า บ้านของโดโลเรส โอลเมโด้ พิพิธภัณฑ์นาเมสเค้ สถานที่แห่งนี้อยู่ในโซชิมิลโค โบโรห์ทางตอนใต้ของเม็กซิโกซิตี้ และมีอาคารหลายหลังล้อมรอบด้วยสนามหญ้าที่ถูกบังคับให้ตั้งขึ้น มันเป็นแหล่งสะสมภาพเขียนและภาพเขียนของริเวร่าและคาโลรวมทั้งภาพวาดของโซโลอิสคูนเทิล (สุนัขพันธุ์ไร้ขนส่งเม็กซิโก) นอกจากนี้ยังจัดนิทรรศการศิลปะคลาสสิกและสมัยใหม่เป็นประจํา (เช่น เวนิเชียน มาสเตอร์ และศิลปินนิวยอร์คร่วมสมัย)

ในช่วงศตวรรษที่ 20 ศิลปินจํานวนมากอพยพมายังเม็กซิโกซิตี้ จากหลายภูมิภาคของเม็กซิโก เช่น ลีโอพอลโด เมนเดซ นักแกะสลักจากเวราครุซ ซึ่งสนับสนุนการสร้างสรรค์ศิลปินสังคม ทอลเลอร์ เดอ ลา กราฟิคา ยอดนิยม (โรงงานผลิตกราฟิกยอดนิยม) ออกแบบมาเพื่อช่วยคนงานระดับคอสีฟ้าหาสถานที่แสดงศิลปะได้ จิตรกรอื่น ๆ จากต่างประเทศ เช่น คาตาลัน วาโร วาโรา และการขับไล่ชาวยิว ใน ครึ่ง หลัง ของ ศตวรรษ ที่ 20 การเคลื่อนไหว ทาง ศิลปะ ได้ เริ่ม เลื่อนลอย ออกไป จาก แนว คิด ปฏิวัติ โฆเซ ลุยส์ คูวาส เลือก ที่จะ ทํา สไตล์ ของ คน สมัย ใหม่ ซึ่ง แตกต่าง จาก การเคลื่อนไหว ของ นัก เขียน ภาพ เขียน ที่ เกี่ยวข้อง กับ การเมือง ทาง สังคม

พิพิธภัณฑ์

มิวเซโอ ฟรีดา คาโล

มูเซโอ โซมายา

เม็กซิโกซิตี้มีพิพิธภัณฑ์มากมายที่อุทิศให้กับศิลปะ ซึ่งรวมถึง อาณานิคมเม็กซิโก ศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัย และศิลปะนานาชาติ พิพิธภัณฑ์ มูเซโอ ทามาโย ถูกเปิดขึ้นในช่วงกลางทศวรรษที่ 1980 เพื่อจัดเก็บสะสมศิลปะร่วมสมัยนานาชาติที่บริจาคโดยชาวเม็กซิโกที่มีชื่อเสียง (เกิดในรัฐออกาซา) รูฟิโน ทามาโย คอลเลกชันนี้ประกอบด้วยชิ้นส่วนของ Picasso, Klee, Kandinsky, Warhol และอื่นๆ อีกมากมาย แม้ว่าคอลเลกชันส่วนใหญ่จะถูกจัดเก็บไว้ในขณะที่แสดงนิทรรศการที่เยี่ยมชม พิพิธภัณฑ์อาร์เต โมเดอร์โน (พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่) เป็นแหล่งสะสมของศิลปินชาวเม็กซิกันจากศตวรรษที่ 20 ซึ่งรวมถึงริเวรา โอรอสโก ซิคคิโรส คาร์โล เกอร์ซโซ คาร์ริงตัน ทามาโย และยังเป็นเจ้าภาพศิลปะสมัยใหม่นานาชาติอย่างสม่ําเสมออีกด้วย ในทางตอนใต้ของเม็กซิโกซิตี้ พิพิธภัณฑ์มูซิโอคาร์ริลโล กิล เช่นเดียวกับพิพิธภัณฑ์และศิลปะร่วมสมัยของมหาวิทยาลัย (มูซิเอโอ ยูนิเวอร์ซิทาริโอ อาร์เต คอนเตมโปราเนีย หรือ MUAC) ที่ออกแบบโดย เตโอโดโร กอนซาเลซ เด เลออน สถาปนิกชาวเม็กซิโกที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ซึ่งเข้ารับตําแหน่งเมื่อปลายปี 2551

พิพิธภัณฑ์ โซมายา ชื่อ ตาม ภรรยา ของ นาย กรัฐมนตรี ของ เม็กซิโก คาร์ลอส สลิม มี งาน ประติมากรรม โรดิน ชุด ใหญ่ ที่สุด ของ ประติมากรรม ดิน นอก ปารีส มัน ยัง มี ประติมากรรม ของ ดาลี อีก ด้วย และ เมื่อ เร็ว ๆ นี้ มัน ก็ เริ่ม แสดง ชิ้น งาน ใน ชุด ปรมาจารย์ ของ มัน รวม ไป ถึง เอล เกรโค เวลัซเกซ ปิกัสโซ และ คานาเลตโต พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้จัดตั้งโรงงานออกแบบเชิงอนาคตแห่งใหม่ขึ้นในปี 2554 ทางตอนเหนือของจังหวัดโปลานโก โดยยังคงรักษาโรงงานที่เล็กกว่าในพลาซา เดอ โลเรโต ทางตอนใต้ของเม็กซิโกซิตี้ พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยโคเลคซิออน จูเม็กซ์ ตั้งอยู่ในบริเวณของบริษัทผลิตน้ําผลไม้จูเม็กซ์ ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของเอคาเตเปก กล่าว กัน ว่า การ มี งาน สะสม ศิลปะ ร่วม สมัย ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน ลาตินอเมริกา และ เป็น เจ้าภาพ ชิ้นส่วน จาก งาน สะสม ถาวร ของ มัน รวม ทั้ง การ เดินทาง แสดง นิทรรศการ โดย ศิลปิน ร่วม สมัย ชั้น นํา พิพิธภัณฑ์ ชูเม็กซ์ ใหม่ ใน นูโว โปลันโก ถูก วาง แผน ให้ เปิด ใน เดือนพฤศจิกายน 2556 พิพิธภัณฑ์ของซานอิลดีฟอนโซ ซึ่งตั้งอยู่ในแอนติโก โคเลจิโอ เดอ ซาน อิลดีฟอนโซ ในเขตใจกลางเมืองของเม็กซิโกซิตี้ เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีอยู่เก่าแก่ในศตวรรษที่ 17 และเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะระดับโลกที่จัดแสดงให้ชาวเม็กซิกันและนานาชาติเห็นเป็นประจํา การแสดงเมื่อไม่นานมานี้ได้รวมเอาสิ่งเหล่านี้เข้าไว้ใน เดวิด ลาชาเปล แอนโทนี กอร์มลีย์ และรอน มูค พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ (Museo Nacional de Arte) ตั้งอยู่ในอดีตวังในศูนย์ประวัติศาสตร์ด้วย มัน เป็น แหล่ง จัด วาง ชิ้น งาน ชิ้น ใหญ่ ของ ศิลปิน ชาว เม็กซิโก ทั้งหมด ใน ช่วง 400 ปี ที่ ผ่าน มา และ เป็น เจ้าภาพ นิทรรศการ ด้วย

การบูรณะทางเข้าประสาทเขาโฮชอบในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของมานุษยวิทยา

แจ็ค เคอ รูแอค ผู้ เขียน ที่ ได้ ให้ ข้อ สังเกต ไว้ คือ ชาวอเมริกัน ใช้เวลา นาน ขึ้น ใน เมือง และ เขียน ผล งาน ชิ้น เอก ของ เม็กซิโก ซิตี้ บลูส์ ไว้ นักเขียนชาวอเมริกันอีกคน วิลเลียม เอส Burroughs ยัง อยู่ ใน ย่าน โคโลเนีย โรมา ของ เมือง อยู่ พัก หนึ่ง มันอยู่ที่นี่ เขาบังเอิญยิงภรรยาของเขา

พิพิธภัณฑ์เกือบ 150 แห่งของเม็กซิโกซิตี้สามารถเดินทางเยือนได้ตั้งแต่วันอังคารถึงวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 10 ถึง 10 นาฬิกา แม้ว่าบางพิพิธภัณฑ์จะมีกําหนดการเพิ่มเติม เช่น พิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยาและประวัติศาสตร์ ซึ่งเปิดให้ถึง 7 นาฬิกา นอกจาก นี้ แล้ว การ เข้า พิพิธภัณฑ์ ส่วน ใหญ่ จะ ฟรี ใน วัน อาทิตย์ ใน บาง กรณี อาจ มี การ จ่าย ค่าธรรมเนียม แบบ พอประมาณ

อีกสิ่งหนึ่งที่สําคัญนอกเหนือจากพิพิธภัณฑ์ของเมืองนี้คือพิพิธภัณฑ์แห่งความรําลึกและความอดกลั้น (พิพิธภัณฑ์ เดอ ลา เมโมเรีย อี โทเลรันเซีย) ซึ่งเริ่มขึ้นในช่วงต้นปี 2554 สมอง ของ หญิง ชาว เม็กซิกัน สอง คน ใน ฐานะ พิพิธภัณฑ์ ฆ่าล้าง เผ่าพันธุ์ ความ คิด นี้ ได้ ถูก เปลี่ยน ไป ใน พิพิธภัณฑ์ เฉพาะ ที่ ใช้ ใน การ แสดง เหตุการณ์ ทาง ประวัติศาสตร์ สําคัญ ๆ ทั้งหมด ของ การ แบ่งแยก และ การ ฆ่าล้าง เผ่าพันธุ์ นิทรรศการถาวรรวมถึง พวกที่ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และความโหดร้ายอื่นๆ มันเป็นที่พักชั่วคราวด้วย หนึ่ง ใน ทิเบต ได้ รับ การ รับรอง โดย ทะไลลามะ ใน เดือนกันยายน 2554

เพลง ละคร และความบันเทิง

โรง ละคร เมือง สร้าง ขึ้น ใน ปี 1918

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น บ้าน ของ วง ออร์เคสตร้า หลาย ๆ โครงการ ที่ เสนอ ฤดู กาล ซึ่งรวมถึงเม็กซิโก ซิตี้ ฟิลฮาร์โมนิค ที่ทําการแสดงที่ซาลา โอลลิน โยลิซท์ลิ วงซิมโฟนีออร์เคสตราแห่งชาติ ซึ่งเป็นฐานของวงพาลาซิโอ เดอ เบลลาส อาร์ทส (วังแห่งศิลปะละเอียด) เป็นผลงานชิ้นเอกของโนโวและศิลปะเดโค วงออร์เคสตราแห่งมหาวิทยาลัยอิสระแห่งชาติของเม็กซิโก (โอฟูนาม) และวงออเคสตรามินิเอเรีย ซึ่งทั้งสองแสดงที่ซาลาเนซาวัลโคโยทล ซึ่งเป็นหอแสดงคอนเสิร์ตรอบแรกของซีกโลกตะวันตกเมื่อเข้ารับตําแหน่งในปี 2519 นอกจากนี้ยังมีกลุ่มที่เล็กกว่าอีกหลายกลุ่มซึ่งรวมถึงกลุ่มละครเพลงของเมืองนี้ รวมทั้งการ์โลส ชาเวซ ซิมโฟนี กลุ่มคัวร์เตโต ลาติโนอเมริกาโน วงออร์เคสตราโลกใหม่ (ออร์เควา เดล นูเอโว) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทางเทคนิคของประเทศและวงออร์เคสตร้าอาร์เคสตร้า (ออร์รา เดอกามารา เดอ เบลาส)

เมือง นี้ ยัง เป็น ศูนย์ กลาง ของ วัฒนธรรม และ ดนตรี ที่ นิยม ด้วย มี สนาม มากมาย ที่ เป็น เจ้าภาพ นัก แสดง ภาษา สเปน และ ภาษา ต่าง ชาติ หอประชุมแห่งชาติจํานวน 10,000 ที่นั่ง ซึ่งจัดตารางงานป๊อปและศิลปินร็อกภาษาสเปนและภาษาอังกฤษอย่างสม่ําเสมอ ตลอดจนกลุ่มศิลปะนําการแสดงชั้นนําของโลก หอประชุมนี้ยังออกเสียงโอเปร่ายิ่งใหญ่จากมหานครนิวยอร์ก บนจอภาพยักษ์ ที่มีความหมายสูง ใน ปี 2007 หอประชุม แห่ง ชาติ ได้รับ เลือก สถานที่ จัด ประชุม ที่ ดี ที่สุด ใน โลก โดย สื่อ หลาย ประเภท

เว็บไซต์อื่น ๆ สําหรับนักแสดงป็อปอิสลาม ได้แก่ เตโตร โมโปลิตัน 3,000 ที่นั่ง ปาลาซิโอ เดอ โลส เดอ ดอ เดปอร์เตส ที่มีที่นั่งมากกว่า 50,000 ที่นั่ง และสนามกีฬา Foro Sol ซึ่งศิลปินนานาชาติยอดนิยมแสดงเป็นประจํา เซอร์กี้ ดู โซเลย์ ได้ จัด แบ่ง หลาย ฤดู ที่ คาร์ปา ซานตา เฟ ใน เขต ซานตาเฟ่ ทาง ตะวัน ตก ของ เมือง มีสถานที่มากมายสําหรับกลุ่มนักดนตรีขนาดเล็ก และนักแสดงเดี่ยว ซึ่ง รวม ไป ถึง ฮาร์ด ร็อค ไลฟ์ บาตา คลัน โฟโร สโกเตียแบงก์ ลูนาริโอ เซอร์โค โวลาดอร์ และ โวลา อคูสติก สิ่งที่ ได้ มา จาก การ เพิ่มเติม ครั้ง ล่าสุด คือ อาเรน่า คิวแดด เดอ เม็กซิโก ผู้ ซึ่ง เป็น ศูนย์ การค้าโลก แห่ง ศูนย์ เป๊ปซี่ เซ็นเตอร์ โลก 3 , 000 ที่นั่ง และ ออดิโตริโอ แบล็คเบอรี่ 2 , 500 ที่นั่ง

เซ็นทรอโนนาซิอองนาลลาสอาร์ตส์ (ศูนย์ศิลปะแห่งชาติมีสถานที่สําหรับดนตรี ละคร เต้นรํา วิทยาเขตหลักของยูเอ็นเอเอ็มยังตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองแห่งนี้ เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยวัฒนธรรมเซ็นโทร (ศูนย์วัฒนธรรมแห่งมหาวิทยาลัย) (ซีซีซียู) ซีซียูยังเป็นแหล่งพํานักของหอสมุดแห่งชาติ มหาวิทยาลัยแห่งชาติ มูเซโอ เดอ ซิเอเนียส หอคอนเสิร์ตซาลา เนซาฮัลโคโยทล โรงละครและโรงภาพยนตร์แห่งใหม่ และพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งมหาวิทยาลัยแห่งใหม่ (MUAC) ศูนย์วัฒนธรรมซีซียูของมหาวิทยาลัยแห่งชาติได้เข้ารับการคัดเลือกเมื่อปี 2550 ในสถาบันต่าง ๆ ของอดีตกระทรวงการต่างประเทศ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ทลาเตลอลโก ทางตอนกลางของเม็กซิโกซิตี้

ห้องสมุดโฮเซ วาสคอนเซโลส ซึ่งเป็นห้องสมุดแห่งชาติ ตั้งอยู่ในบริเวณที่เคยเป็นสถานีรถไฟบูเวนาวิสตา ทางตอนเหนือของเมือง

พิพิธภัณฑ์เด็กในปาปาโลตี้ ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งฉากโดมที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในอุทยานวู้ดแห่งชาปัลเตเปค ใกล้ๆกับพิพิธภัณฑ์มูเซโอ เทคโนโลจิโก และ ลา เฟอเรีย สวนสนุก Six Flags Mexico (สวนสนุกที่ใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา) ตั้งอยู่ในย่าน Ajusco ใน Talpan Bero ทางตอนใต้ของเม็กซิโกซิตี้ ในช่วง ฤดู หนาว จตุรัส หลัก ของ โซกาโล ได้ ถูก เปลี่ยน ให้ เป็น ลาน สเก็ตน้ําแข็ง ขนาด ยักษ์ ซึ่ง ถูก กล่าว ว่า เป็น จตุรัส ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน โลก หลัง จตุรัส แดง ของ มอสโก

ภาพยนตร์แนซิออนนาซิอองนาล (หอสมุดภาพยนตร์เม็กซิโก) ใกล้ชานเมืองโคโยอากัน แสดงภาพยนตร์หลายเรื่องและช่วงเทศกาลภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมทั้งเทศกาลโชว์นานาชาติประจําปีและภาพยนตร์ขนาดเล็กอีกหลายเรื่องตั้งแต่สแกนดิเนเวียและภาพยนตร์ ไปจนถึงภาพยนตร์ชาวยิวและกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ Cenepolis and Sinemex ซึ่งเป็นกลุ่มธุรกิจภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดสองกลุ่ม ก็มีเทศกาลภาพยนตร์หลายเรื่องตลอดทั้งปี รวมทั้งภาพยนตร์ระดับชาติและต่างประเทศด้วย เม็กซิโก ซิตี้ มี โรง ละคร IMAX หลาย แห่ง ให้ ผู้อยู่อาศัย และ ผู้ เข้า ถึง ภาพยนตร์ ตั้งแต่ สารคดี ไปจนถึง บล็อก บัสเตอร์ บน จอ ขนาด ใหญ่

อาหาร

กัวโชโลต้า, ทามาเล่ ทอร์ต้า

เมื่อ พิจารณา ค่า บัตร ประชาชน แล้ว ใน ศตวรรษ ที่ 19 ก็ กลายเป็น มาตรฐาน ของ อาหาร ของ เม็กซิโก ซิตี้ ขณะที่เจ้าหน้าที่พยายามแสวงหาภาษีให้แก่ประเทศที่ต้องเสียภาษี จึงกําหนดเงื่อนไขการอนุญาตและบทลงโทษต่าง ๆ ให้แก่เจ้าหน้าที่ได้บันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับประเภทอาหารที่จะให้บริการแก่หน่วยงานเหล่านี้ การอ้างอิงที่ใช้บ่อยที่สุด คือ ทาโก้ เดอ บาบาโคอา. มีชื่อว่าเอนชิลาดาส ทาโกส เดอ มิเนโร และกอร์ดิทัส รวมทั้งร้านหอยนางรมและปลาทอดแทน มีหลักฐานว่ามีความเชี่ยวชาญบางอย่าง ในระดับภูมิภาค สําหรับผู้ย้ายถิ่นล่าสุด มีร้านค้าอย่างน้อยสองร้านที่รับใช้ pozole เป็นสตูว์ประเภทหนึ่งคล้ายคลึงกับหลักฐานที่ยืนยันว่าเป็นปราสาทของกวาดาลาฮารา รัฐฮาลิสโก

เม็กซิโก ซิตี้ เป็นที่ รู้จัก ใน เรื่อง การ มี ปลา และ อาหาร ทะเล ที่ สด ที่สุด ใน ภายใน ของ เม็กซิโก ตลาดนวยวาวิกาเป็นตลาดอาหารทะเลที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของโลก หลังตลาดปลาสึกิจิในญี่ปุ่น

ภัตตาคาร

เม็กซิโกซิตี้มีอาหารหลากหลายประเภท: ร้านอาหารที่มีความเชี่ยวชาญในสาขาภูมิภาคของรัฐ 31 รัฐของเม็กซิโกจะพร้อมใช้งานในเมืองนี้ และเมืองนี้ยังมีภัตตาคารที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติหลายสาขาด้วย ซึ่งรวมถึง Au Pided de Cochon และ Brasserie Lipp, ฟิลิปป์ (โดย Philpe Chow); โนบู ควินโทนิล โมริโมโต ปามปาโน เป็นของนักร้องโอเปร่า ชาวเม็กซิกัน ปลาซิโด โดมิงโก มีสาขาของซันทรีร้านอาหารญี่ปุ่น ร้านอาหารอิตาลี อัลเฟรโด รวมทั้งคฤหาสน์นิวยอร์ค มอร์ตัน และ เดอะ ปาล์ม และ บีฟบาร์ ของ มอนเต คาร์โล ร้านอาหารโฮตของไลม่าสามร้าน บริการอาหารเปรู มีสถานที่ในเม็กซิโกซิตี้ ลา มาร์ เซกุนโด มูเอล และ แอสทริด อี กาสตอน

สําหรับรายชื่อปี 2552 ของร้านอาหารยอดเยี่ยม 50 แห่งโลกตามชื่อของภัตตาคารในนิตยสารอังกฤษ เม็กซิโกซิตี้ ได้จัดให้อยู่อันดับที่ 12 ของร้านอาหารหรูที่เม็กซิกัน พูชอล (เป็นของเอนริเก โอลเวรา เชฟชาวเม็กซิโก) นอกจากนี้ ยังเป็นร้านอาหารแบบเบสก์-เม็กซิโก บิโก (วิ่งและเป็นของร่วมโดยบรูโน โอเตซา และ มิเกล อะลอนโซ) ซึ่งวางอยู่นอกรายชื่อที่ 59 แต่ในปีก่อนหน้านี้มีอันดับอยู่ในอันดับที่ 50 อันดับแรก อีก อัน หนึ่ง ที่ ถูก วาง ไว้ ใน ปี 2019 คือ ร้าน อาหาร Sud 777 ที่ 58

ที่ อีก ด้าน หนึ่ง ของ ขนาด ก็ คือ ลูก กลุ่ม ที่ มี ความ สําคัญ ใน ระดับ เดียว กัน คือ พัลเคอ ริอัส ความ ท้าทาย สําหรับ นักท่องเที่ยว ใน การ หา และ ประสบการณ์

การขนส่งสาธารณะ

รถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตี

เม็กซิโกซิตี้มีระบบขนส่งสาธารณะหลายรูปแบบ ตั้งแต่รถไฟใต้ดิน (รถไฟใต้ดิน) ไปจนถึงรถไฟชานเมือง รถไฟรางเบา รถประจําทาง BRT (รถไฟขนส่งมวลชน) รถประจําทาง 'เปเซโร' รถประจําทางมินิบัส และรถไฟฟ้าล้อเลย์บัสสําหรับส่งจักรยานไปยังอู่ต่อ

เมโทร

เม็กซิโกซิตี้ได้รับใช้บริการโดยระบบรถไฟใต้ดินซิสเตมา เดอ ทรานสปอร์ต โคลาคิโท ซึ่งมีขนาด 225.9 กม. (140 ไมล์) ซึ่งใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา ส่วนแรกถูกเปิดในปี 1969 และขยายออกเป็น 12 บรรทัดด้วย 195 สถานี รถไฟฟ้าขนส่งคน 4.4 ล้านคนทุกวัน นี่เป็นระบบรถไฟใต้ดินที่พลุกพล่านที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลก หลังโตเกียว (10.0 ล้าน) ปักกิ่ง (9.3 ล้าน) เซี่ยงไฮ้ (7.8 ล้าน) โซล (7.3 ล้าน) มอสโคว์ (6.7 ล้าน) กว่างโจว (6.2 ล้าน) และนครนิวยอร์ก (4.9 ล้านนาที) เงินอุดหนุนอย่างหนักและมีใบอ่อนที่สุดในโลก แต่ละทริปก็คิดเงิน 5.00 เปโซ (ประมาณ 0.27 ดอลลาร์สหรัฐ) จาก 05: 00 ถึงเที่ยงคืน หลายสถานีแสดงสิ่งประดิษฐ์และสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโคลัมเบียน ซึ่งถูกค้นพบระหว่างการสร้างของเมโทร อย่างไร ก็ตาม เมือง นี้ ครอบคลุม พื้นที่ เมือง น้อย กว่า ครึ่ง หนึ่ง ของ ทั้งหมด สถานี รถไฟ ใต้ ดิน ยัง มี ความ แตกต่าง กัน จาก การ ใช้ ไอ คอน และ กลิฟส์ ที่ ถูก สร้าง ขึ้น เพื่อ การ เขียน บท ระบบ ที่ ไม่ เหมือน ใคร ซึ่ง ได้ กลาย มา เป็น ลักษณะ เฉพาะ ของ เม็กซิโก ซิตี้ แต่ละไอคอนได้รับการพัฒนาขึ้นโดยยึดตามข้อมูลอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ (ตัวอักษร ไซต์ แบบก่อนภาษาสเปน) ภาษาศาสตร์ สัญลักษณ์ (ภาษา) หรือการอ้างอิงทางภูมิศาสตร์ มีการใช้ระบบเสริมของไอคอนสําหรับหยุด Metrobus (BRT)

รถไฟชานเมือง

ระบบรถไฟชานเมือง ซึ่งเป็นเมืองเตรน ซูบูบาโน เป็นเมืองหลวงที่อยู่นอกเหนือการเข้าถึงของมหานคร โดยมีเพียงสายเดียวที่ให้บริการเทศบาล เช่น เทลเนปันตลา และ คูโอติตลา อิสคาลี แต่ในอนาคตมีแผนที่จะให้บริการ e.g. ชาลโก และ ลา ปาซ

เปโซเรอส์

เปเซอรอส คือ รถเมล์ ผู้โดยสาร ที่ มี ความ ยาว ครึ่ง หนึ่ง (ที่ รู้จัก กัน ว่า ไมโคร บูส) ที่ นั่ง ผู้โดยสาร 22 คน และ ยืน ขึ้น ได้ ถึง 28 คน ณ ปี 2007 ประมาณ 28,000 เปอร์เซโรส มีผู้โดยสารในเมืองถึง 60 เปอร์เซ็นต์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 นายกเทศมนตรีแมนเซรา ได้ประกาศว่ายานพาหนะและการยินยอมแบบใหม่นี้จะถูกกําจัดอย่างสิ้นเชิง เว้นแต่ว่าจะเป็นยานพาหนะที่เป็นมิตรทางระบบนิเวศ และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงความคล่องตัวของเมืองเฮคเตอร์ เซราโน กล่าวว่าเมื่อสิ้นสุดการบริหารระบบในปัจจุบัน (2551) จะไม่มีการขนาด รถไฟฟ้า/ไมโครบัส ที่กระจายไปทั่วทุกคันอีกต่อไป จะควบคุมเส้นทาง

รถเมล์ขนาดกลาง

ในปี 2557 เมืองดังกล่าวได้เปิดตัวโดยเรียกว่า "Bus Rapid Service" โดยรถบัสเบนซ์ขนาดกลางของรถโดยสารผู้โดยสาร 75-85 คน ได้ทาสีม่วงตามสีขาว โดยสามารถแทนที่ 'peseros' บนบางกลุ่มของเส้นทางได้ การดําเนินงานเป็นการยินยอมให้กับบริษัทเอกชน (SAUSA, COTOBUSA, TREPSA) แทนผู้ดําเนินกิจการรถแต่ละคน

บัสเต็มขนาด

หน่วยงานบริหารพิเศษเรด เดอ ทรานสปอร์ต เดอ ปาซาเยโรส (RTP) ซึ่งเดิมคือ เอ็ม1 ทํางานบนเครือข่ายต่าง ๆ ของรถโดยสารประจําทาง เอโคบูส เซอร์กิโต บิเซนทาริโอ เอเทเนีย เอ็กซ์เพรส โรงเรียน และเส้นทางกลางคืน ใน ปี 2016 เส้นทาง รถเมล์ จํานวน มาก ขึ้น ถูก เพิ่ม ขึ้น เพื่อ เปลี่ยน เส้นทาง ของ เปเซโร

ในปี 2559 มีการเปิดตัวบริการรถบัส SVBUS express ขึ้นโดยจุดหยุดที่จํากัดและใช้เส้นทางของเมืองในระดับที่สองของถนนวงแหวนเปริเฟอริโคและซูเปอร์วิเอโต และเชื่อมต่อโตรีโอ/กัวโตรคามิโนสกับซานตาเฟ ซานเจริโม ลิเตซ และเทปิปันใกล้กับโซชิมิลโคทางตะวันออกเฉียงใต้

รถ ประจํา ทาง ใต้ เมือง ยัง ออกจาก สถานี รถ ประจํา ทาง ระหว่าง เมือง หลัก

รถโดยสารประจําทางด่วนพิเศษ

สถานีรถโดยสารประจําทางด่วนพิเศษของเมโทรโรบุสที่อินเดียส เวอร์เดส

เส้นทางรถโดยสารประจําทางด่วนสายแรกของเมืองนี้ ขบวนการเมโทรบุส ได้เริ่มต้นปฏิบัติการในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ตามขบวนการอเวนิดาอินซูร์เจนเตส มีเส้นทางที่เปิดมากขึ้นและมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงกลางปี 2550 โดยมี 6 เส้นทางที่วางแผนไว้ตามเส้นทางที่ 7 ตามแผนการ Paseo de la Reformat เพื่อเชื่อมต่อ Santa Fe เข้ากับศูนย์กลางเมืองและจุดที่อยู่ทางเหนือ เมื่อ สาย แต่ละ เส้น ถูก เปิด ขึ้น รถ เมล์ ของ คํา ว่า 'pesero' จะ ถูก นํา ออกจาก แต่ละ เส้นทาง เพื่อ ที่จะ ลด มลพิษ และ เวลา เดินทาง ใน ช่วง กลาง ปี 2017 มี รถเมล์ เมโทรบุส 568 คัน ใน ปลาย ปี 2016 พวก เขา ส่ง ผู้โดยสาร เฉลี่ย 1 . 1 ล้าน คน ใน แต่ละ วัน

เม็กซิโก อิบูส มีเส้นทางรถโดยสารประจําทางด่วนพิเศษ 3 สายเชื่อมต่อรถไฟใต้ดินซิอูดัด อัซเตกา และเมโทรปันติตลันกับคูโอติตลัน เอคาเตเปค และพื้นที่ชานเมืองอื่น ๆ ในรัฐเม็กซิโก

รถไฟฟ้าล้อยาง, รถรางเบา, รถราง

การขนส่งทางไฟฟ้านอกเหนือจากรถไฟใต้ดินนี้ยังมีอยู่ในรูปของเส้นทางรถไฟฟ้าล้อยางของเม็กซิโกซิตี้หลายเส้นทาง และสายรถไฟรางเบาโซชิมิลโค ซึ่งทั้งสองสายนี้ดําเนินการโดยเซอร์วิซิโอ เดอ ทรานสปอร์เตส อีเลคตริโคส เส้นทางรถรางสุดท้ายของพื้นที่กลาง (รางหรือทรานวิอา) ถูกปิดในปี 1979

ถนนและการขนส่งทางรถยนต์

อานิลโล เปอริโค และ ปาเซโอ เด ลา รีฟอร์มา มีเกล ฮิดาลโก

ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ถนนหลากหลาย ถูกออกแบบใหม่ให้เหมือนกับหลอดอาหาร ejes เส้นทาง หนึ่ง ทาง ที่ สูง มาก ซึ่ง ข้าม ไป ตาม ทฤษฎี เม็กซิโก ซิตี้ ถูก ต้อง จาก ด้าน หนึ่ง ไป ข้าง ๆ เครือข่ายวิกฤตของ eje มีพื้นฐานมาจากเครือข่ายแบบกึ่งคาร์เตเซียน โดยกลุ่มของเอเจ ถูกเรียกตัวเองว่า โปเนียนเต 1, บริษัทเซนทรัลเอเจ และ centralrater arte, และ comente 1 สําหรับถนนทางตอนเหนือใต้ และ Eje 2 Sur 3 Norte เป็นตัวอย่างสําหรับถนนทางตะวันออก ถนนวงแหวนคือเซอร์กิโต มหาดไทย (แหวนภายใน) อานิลโล เพริเฟริโค เซอร์กิโต เม็กซิโก เอกซ์ทีเรียร์ ("รัฐเม็กซิโก ออกลูป") ทําลายแนวถนนทางตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกของพื้นที่มหานคร ชามาปา-ลา เวนตา ตัดขอบเขตทางตะวันตกเฉียงเหนือ และอาร์โคนอร์เต ข้ามพื้นที่มหานครในอาร์คจากภาคตะวันตกเฉียงเหนือ (แอตลาคูมัลโก) ไปทางตะวันออก (ปูเอบลา) ระดับที่สอง (ที่มีการเรียกเก็บเงินค่าโทล) ของเปอริเฟริโค ซึ่งเรียกกันโด ปิโซ ("ชั้นสอง") นั้นเปิดอย่างเป็นทางการในปี 2555 โดยมีส่วนที่ยังคงดําเนินการเสร็จสมบูรณ์ มิเกล อาเลมัน ข้ามเมืองไปทางตะวันออก-ตะวันตก จาก โอบาโซราโทริโอ ไป สู่ สนามบิน ใน ปี 2556 ซูเปอร์เวีย โปเนียนเต ได้ เปิด ถนน สาย หนึ่ง ที่ เชื่อมต่อ เขต ธุรกิจ ซานตาเฟ ใหม่ กับ เม็กซิโก ซิตี้ ทาง ตะวัน ตก เฉียง ใต้

มีโครงการด้านสิ่งแวดล้อมชื่อ ฮอย โน เซอร์คิวลา ("วันนี้ไม่รัน" หรือ "วันหนึ่งไม่มีรถ") ซึ่งยานพาหนะที่ไม่ผ่านการทดสอบการปล่อยก๊าซจะถูกจํากัดไม่ให้แพร่กระจายในบางวัน ตามตัวเลขสิ้นสุดของป้ายทะเบียนนั้น นี่ เป็น การ พยายาม ที่จะ ลด มลพิษ และ ความ หนาแน่น ของ การจราจร ในปี 2546 โครงการนี้ยังคงจํากัดยานพาหนะในเขตมหานครไว้เพียง 40% โดยมาตรฐานการปล่อยก๊าซที่เข้มงวดขึ้นในปี 2544 และ 2549 ซึ่งในทางปฏิบัติแล้ว ปัจจุบันยานพาหนะส่วนใหญ่จะได้รับการยกเว้นจากข้อจํากัดในการหมุนเวียน ตราบใดที่ยานพาหนะนั้นผ่านการทดสอบการปล่อยก๊าซอยู่เป็นประจํา

ที่จอดรถ

ที่ จอด รถ ถนน ใน ย่าน ชุมชน เมือง ส่วน ใหญ่ ถูก ควบคุม โดย franeleros a . k .a "เวียน ไวน์ส" "ไม่เอาน่า มาเถอะ") คนที่ขอคนขับรถให้จ่ายค่าจอดรถ การ จอด รถ คู่ เป็น เรื่อง ปกติ (ด้วย กระแส แรด ที่ ขับ รถ ตาม ที่ ต้องการ ) ซึ่ง ขัด เส้นทาง ที่ มี อยู่ เพื่อ ให้ สัญญาณ การจราจร ผ่าน เพื่อบรรเทาปัญหาดังกล่าวและปัญหาอื่นๆ และเพื่อหารายได้ ที่จอดรถได้ 721 เมตร (ณ ตุลาคม 2556) ได้ติดตั้งในบริเวณย่านโลมาส เดอ ชัลเตเปค, คอนเดซา, โรมา, โปแลนโค และแอนเซอร์เจอร์ส ในระหว่างปฏิบัติการ 8 เมตรถึง 8 พ.ม. โดยคิดอัตรา 2 เปโซ ต่อ 15 นาที โดยรถที่ชนิดขับขึ้น ราคาประมาณ 500 เปโซ เพื่อลบ 30 เปอร์เซ็นต์ของรายได้จํานวน 16 ล้านเปโซ (ณ ตุลาคม 2556) รายได้จากระบบจอดรถ (ชื่อว่า "ecoParq") ได้รับการคัดสรรไว้เพื่อการปรับปรุงละแวกใกล้เคียง การอนุญาตให้ใช้สิทธิสําหรับทุกเขตโดยเฉพาะกับบริษัทใหม่ โดยไม่มีประสบการณ์ในการใช้ไม้จอดรถ โอเปราดอร์ เดอ เอสตาซิโอนามิเอนโตส บิเซนทาริโอ ได้ก่อให้เกิดการโต้แย้งกัน

การปั่นจักรยาน

จักรยานที่มีให้เช่าในโซนา โรซา

รัฐบาล ท้องถิ่น ได้ พยายาม อย่างต่อเนื่อง เพื่อ ลด ความ หนาแน่น ของ การ รถ ติด และ ได้ เพิ่ม แรงจูงใจ ใน การ ทํา เมือง ที่ เป็นมิตร กับ จักรยาน นี่รวมถึงระบบการแบ่งปันจักรยานที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของอเมริกาเหนือ อิโคบิซิ เปิดตัวในปี 2553 ซึ่งผู้อาศัยที่ลงทะเบียนแล้วสามารถซื้อจักรยานได้เป็นเวลา 45 นาที โดยมีการสมัครรับบริการล่วงหน้า 300 เปโซต่อปี ใน เดือนกันยายน 2013 มีสถานี 276 สถานี ที่มีจักรยาน 4,000 คัน ทั่วพื้นที่ ที่ยื่น จาก ศูนย์ ประวัติศาสตร์ ไป ยัง โปแลนโก ภายในระยะ 300 เมตร (980 ฟุต) ของกันและกันและโดยอัตโนมัติด้วยการ์ดรับส่งผ่านสัญญาณ ผู้ใช้บริการจักรยานสามารถเข้าถึงซิโคลเวียแบบถาวรได้หลายช่องทาง (โดยเฉพาะทางจักรยาน/เลน/ถนน) ซึ่งรวมถึงเส้นทางจักรยานที่ใช้ในเส้นทางจักรยานยนต์แบบพาเซโอ เดอ ลา รีฟอร์ม และอเวนิดา ชัลเตเปค และอีกทางหนึ่งวิ่ง 59 กิโลเมตร (37 ไมล์) จากโปแลนโก ถึง ฟิเอร์โร เดล โตโร ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอุทยานแห่งชาติคัมเบรส อา ใกล้กับสายรัฐมอเรโล การ ริเริ่ม ของ เมือง นี้ ได้รับ แรงบันดาลใจ จาก ตัวอย่าง การ คิด แบบ ไป ข้าง หน้า เช่น การ ทํา ให้ โคเปน เฮเกนไซต์ ของ เดนมาร์ก

บัสระหว่างเมือง

เมืองนี้มีสถานีรถโดยสารประจําทางหลัก ๆ สี่สถานี (ทางเหนือ ใต้ หอดูดาว ทาโป) อยู่สี่สถานี ซึ่งประกอบด้วยรถยนต์ตรวจการณ์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก พร้อมบริการรถบัสไปยังเมืองต่าง ๆ ทั่วประเทศและการเชื่อมต่อระหว่างประเทศ มี รถ ประจํา ทาง ระหว่าง เมือง บาง คัน ที่ ออกจาก ท่าอากาศยาน นานาชาติ เม็กซิโก ซิตี้

ท่าอากาศยาน

รันเวย์สนามบินเม็กซิโกซิตี้ 2

รหัสท่าอากาศยานนานาชาติเม็กซิโกซิตี้ (IATA) MEX). ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นท่าอากาศยานลาตินอเมริกาที่พลุ่งพล่านที่สุด โดยมีเที่ยวบินไปยังสหรัฐอเมริกาและแคนาดา เม็กซิโก อเมริกากลางและแคริบเบียน อเมริกาใต้ ยุโรป และเอเชีย เอโรเมซิโก (สกายทีม) อยู่ที่สนามบินนี้ และจัดหาข้อตกลงร่วมกับสายการบินที่ไม่ใช่เม็กซิโกที่ครอบคลุมทั่วโลก สนามบิน ยัง เป็น ศูนย์กลาง ของ โวลาริส อินเตอร์เจ็ต และ เอโรมาร์

ใน ปี 2016 สนามบิน ได้ ควบคุม ผู้โดยสาร เกือบ 42 ล้าน คน ได้ มาก กว่า ปี ก่อน ประมาณ 3 . 3 ล้าน คน การจราจรนี้เกินความจุของสนามบินซึ่งได้รวมศูนย์การจราจรทางอากาศส่วนใหญ่ของประเทศไว้เป็นประวัติการณ์แล้ว ทางเลือกคือลิค ท่าอากาศยานนานาชาติอาดอลโฟ โลเปซ มาเตโอส (รหัสท่าอากาศยาน IATA: TLC) ในโทลูกาของประเทศเม็กซิโกใกล้ ๆ แม้ว่าการตัดสินใจหลายสายการบินเพื่อยุติการให้บริการกับ TLC แต่สนามบินได้เห็นผู้โดยสารลดลงมากกว่า 700,000 คนในปี 2557 จากผู้โดยสารกว่า 2.1 ล้านคนเมื่อสี่ปีก่อนหน้านี้

ในท่าอากาศยานเม็กซิโกซิตี รัฐบาลได้ดําเนินการโครงการปรับโครงสร้างที่ขยายตัวอย่างกว้างขวาง ซึ่งรวมถึงการเพิ่มอาคารแห่งที่สองที่เริ่มการปฏิบัติการในปี 2550 และท่าอากาศยานอีกสี่แห่งที่อยู่ใกล้ ๆ (ที่เมืองโทลูคา เกเรตาโร ปูเอบลา และคูเออร์นาวากา) ซึ่งรวมทั้งสนามบินของเม็กซิโกซิตีเดล กรุโป เอโรปอร์ทาริโอวาล เดอ เม็กซิโก กําลังกระจายการจราจรไปยังภูมิภาคอื่นในเม็กซิโก นอกจากนี้ เมืองปาชูกาจะมีการขยายเครือข่ายสนามบินของเม็กซิโกกลาง

ที่พลาซา เด ลาส ทรีส คัลทูราส คือ โคเลจิโอ เด ซานตา ครุซ เดอ ทลาเตโลโก ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะโรงเรียนสอนชั้นสูงแห่งยุโรปที่เก่าแก่และเก่าแก่ที่สุดในอเมริกา และเป็นโรงเรียนหลักแห่งแรกของนักแปลความและนักแปลในโลกใหม่

วิทยาเขตกลางของมหาวิทยาลัย นครยูเอ็นเอเอ็ม ตั้งแต่ ปี 2007 เมือง แห่ง มหาวิทยาลัย เป็น มรดก โลก ของ ยูเนสโก

มหาวิทยาลัย ปกครอง ตน เอง แห่ง ชาติ ของ เม็กซิโก (ยูเอ็นเอเอ็ม ) ซึ่ง ตั้ง อยู่ ใน เม็กซิโก ซิตี้ เป็น มหาวิทยาลัย ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน ทวีป โดย มี นัก เรียน กว่า 300 , 000 คน จาก ภูมิหลัง ทั้งหมด ผู้ ได้รับ รางวัลโนเบล สาม คน ผู้ ประกอบ การ เม็กซิโก หลาย คน และ ประธานาธิบดี สมัย ใหม่ ของ เม็กซิโก ส่วน ใหญ่ เป็น หนึ่ง ใน นัก เรียน เก่า UNAM นํา ไป สู่ งาน วิจัย ทาง วิทยาศาสตร์ ของ เม็กซิโก 50 % และ มี การ ปรากฏ อยู่ ทั่ว ประเทศ พร้อม กับ แคมป์ ดาวเทียม หอดูดาว และ ศูนย์ วิจัย ยูเอ็นเอเอ็มได้จัดอันดับอันดับที่ 74 ในอันดับแรกของมหาวิทยาลัยโลก 200 ซึ่งตีพิมพ์โดยไทมส์ไฮเออร์เอดูเคชัน (หรือที่เรียกกันว่า ไทมส์ไฮเออร์เอดูเคชันซัพพลิเมนต์) ในปี 2549 ทําให้เป็นมหาวิทยาลัยที่พูดภาษาสเปนขั้นสูงสุดในโลก มหาวิทยาลัย หลัก ที่ แพร่ ออกไป ใน มหาวิทยาลัย หรือ ที่ เรียก ว่า มหาวิทยาลัย ซิวแดด ได้ รับ การ ตั้ง ชื่อ ว่า แหล่ง มรดก โลก โดย ยูเนสโก ใน ปี 2550

สถาบันการศึกษาระดับสูงเป็นอันดับสองของสถาบันโพลิเทคนิคแห่งชาติ (IPN) ซึ่งรวมถึงศูนย์ศึกษาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องในศูนย์ศึกษากลาง เดอ สควอรี ซีออน เดอ เอสตูดิโอ อาวานซาโดส (Cinverav) ซึ่งมีการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับสูงที่หลากหลาย สถาบันการศึกษาที่สําคัญอื่น ๆ ในเมืองนี้ ได้แก่ มหาวิทยาลัยอิสระเมโทรโพลิแทน (UAM) โรงเรียนแห่งชาติมานุษยวิทยาและประวัติศาสตร์ (ENAH) อินสติตูโต เทคโนโลจิโก ออโตโนโม เดอ เมซิโก (ITAM) สถาบันเทคโนโลยีและการศึกษาระดับสูง (3 มหาวิทยาลัย) ยูนิเวอริแดด ปาเนริคานา (UP) ยูนิส ลา อัลลา ซาเล เดล วาเล เด เม็กซิโก (ยูวีเอ็ม) ยูนิเวอร์ไซแดด อานาฮูแอค มหาวิทยาลัยไซมอน โบลิวาร์ (USB) มหาวิทยาลัยระหว่างประเทศอัลลิแอนต์ มหาวิทยาลัยยูนิเวอร์ไซแดด อิเคอเลจิโอ เด เมกซิโก (โคลเมกซิโก) เอสคูเอลา ลิเบร เดอเรคโค และเซนทรู เด ดอคอน เอโคโนมิกา (CIDE) นอกจาก นี้ มหาวิทยาลัย แห่ง แคลิฟอร์เนีย ที่ มี ชื่อเสียง ยิ่งใหญ่ ยังคง มี มหาวิทยาลัย ที่ รู้จัก กัน ใน ชื่อ " Casa de California " ใน เมือง ยูนิเวอร์ซิแดด เทคโนโลกิก้า เดอ เมซิโก ก็ อยู่ ใน เม็กซิโก ซิตี้

ไม่ เหมือน โรง เรียน ของ รัฐ เม็กซิโก หรือ หลักสูตร ของ โรง เรียน รัฐ ของ เม็กซิโก ซิตี้ ถูก จัดการ โดย รัฐมนตรีว่าการกระทรวง การศึกษา สาธารณะ เงินทุนทั้งหมดได้รับการจัดสรรโดยรัฐบาลเม็กซิโกซิตี้ (ในบางกรณี เช่น เอล โคเลจิโอ เด เม็กซิโก เงินสนับสนุนนั้นมาจากทั้งรัฐบาลและหน่วยงานรัฐและเอกชนและองค์กรระหว่างประเทศ) ระบบโรงเรียนสาธารณะของเมืองนี้คือสถาบันการศึกษาสื่อ เดอ ลา ซิวดัด เดอ เมซิโก (IEMS-DF)

กรณีพิเศษคือ เอล โคเลจิโอ นาซิอองนัล ซึ่งสร้างขึ้นระหว่างช่วงการปกครองของมิเกล อาเลมัน วัลเดส ในเม็กซิโก สถาบันที่คล้ายกับวิทยาลัยฝรั่งเศส กลุ่มนักวิทยาศาสตร์และศิลปินชาวเม็กซิโกที่ได้รับเลือกให้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่มนี้ ซึ่งรวมถึงกลุ่มบุคคลหลายคน ได้แก่ มาริโอ ลาวิสตา รุย เปเรซ ทามาโย โฆเซ เอมิลิโอ ปาเชโก มาร์กอส โมชินสกี (d.2009) กุยเยร์โม โซเบรอน อาเซเวโด สมาชิกมีหน้าที่เปิดเผยผลงานต่อสาธารณะผ่านการประชุมและกิจกรรมสาธารณะต่างๆ เช่น คอนเสิร์ตและหน้าจอ

ในบรรดาโรงเรียนของรัฐและเอกชนจํานวนมาก (K-13) เมืองนี้มีโรงเรียนหลายวัฒนธรรมหลายภาษาและหลายภาษาที่มีนักศึกษาต่างชาติเข้าศึกษาในเม็กซิโกและต่างชาติ ประเทศที่รู้จักกันดีที่สุดคือ โคเลจิโอ อาเลมัน (โรงเรียนเยอรมันที่มีสามแคมปัสหลัก) คือ ลิเคโอ เม็กซิคาโน ยาโปเนส (ญี่ปุ่น) โคเรียโนวัฒนธรรมกลาง เอนเมซิโก (เกาหลี) คือ ลิเซ ฟรังโก-เม็กซิเคน (ฝรั่งเศส) โรงเรียนอเมริกัน สถาบันเวสทิล (อเมริกัน) สถาบันเอโดรน และโรงเรียนกรีเกตส์

ห้างสรรพสินค้าหลายชั้นในซานบอร์นที่มีบ้านเก่าของศตวรรษที่ 19 ถูกใช้เป็นทางเข้า

ร้านพาลาซิโอ เด เอียร์โร

เม็กซิโกซิตี้นําเสนอตลาดค้าปลีกสําหรับผู้บริโภคที่หลากหลาย ตั้งแต่อาหารพื้นฐานไปจนถึงสินค้าฟุ่มเฟือยชั้นนํา ผู้บริโภคอาจซื้อสินค้าในตลาดภายในอาคารคงที่ ในตลาดโมบายล์ (ไทแกนกิส) จากร้านค้าตามท้องถนน จากตัวเมืองในเมืองต่างเมือง ซึ่งอุทิศให้กับร้านสะดวกซื้อบางแห่งและร้านค้าใกล้เคียงบางแห่งในซุปเปอร์มาร์เก็ตสมัยใหม่ ในห้างสรรพสินค้าและศูนย์การค้าที่พวกเขาเป็นเจ้าของในห้างสรรพสินค้าในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่และในห้างสรรพสินค้าต่างๆ

นอกจากนี้ ยังมี "ไทแกนจิส" หรือ ตลาดมือถือ ที่ตั้งร้านค้าตามท้องถนนในละแวกใกล้เคียงหลายแห่ง ขึ้นอยู่กับวันในสัปดาห์ วันอาทิตย์จะเห็นจํานวนตลาดเหล่านี้มากที่สุด

ตลาดดั้งเดิม

แหล่ง ผลิต สด แห่ง หลัก ของ เมือง นี้ คือ เซ็นทรัล เดอ อบาสโต ใน ตัว มัน เอง เป็น เมือง เล็ก ๆ ที่ มี ตัวเอง ใน อิท พาลาปา โบโรห์ ที่ ครอบคลุม พื้นที่ ที่ เทียบ เท่า กับ บล็อก เมือง หลาย ๆ โหล ตลาด ขาย ส่ง นี้ เป็น ตลาด ที่ มี "ค้า ชําระ " ส่วน ใหญ่ ของ เมือง ซุปเปอร์ มาร์เก็ต และ ภัตตาคาร รวม ทั้ง คน ที่ มา ซื้อ สิน ค้า นี้ ด้วย ตน เอง ของสดจํานวนมาก ถูกนํามาจากทั่วเม็กซิโกทุกวัน

ตลาด ปลา หลัก ๆ เป็น ที่ รู้จัก กัน ใน ชื่อ ลา นวยวา วิกา ใน ชุด เดียว กับ เซ็นทรัล เดอ อา บาสตอส ตลาด ชื่อ โลก ของ เทปิโต กิน ของ 25 บล็อก และ ขาย สิน ค้า หลากหลาย

หลักฐานสําหรับผู้บริโภคในเมืองคือ "เมอร์คาโด" ผู้มีชื่อเสียง เพื่อนบ้าน สําคัญ ๆ ทุก แห่ง ใน เมือง มี ตลาด ที่ มี การ ควบคุม แบบ โบโร ของ ตน เอง บ่อย ครั้ง มาก กว่า หนึ่ง แห่ง สิ่ง ประดิษฐ์ เหล่า นี้ เป็น สิ่ง ประดิษฐ์ ที่ สร้าง ได้ ดี มาก ที่ เสนอ ผลิตภัณฑ์ พื้นฐาน ส่วน ใหญ่ เช่น สิ่ง ผลิต สด และ เนื้อ/สัตว์ อาหาร แห้ง ตอร์ติเยเรีย และ บริการ อื่น ๆ อีก หลาย อย่าง เช่น การ ตัด หญ้า การ เย็บ ผ้า และ มี หลาย ตัว แทน ที่ เสนอ การ ทํา อาหาร และ ดื่ม ใน แบบ ที่ เพิ่ง ทํา ขึ้น มา ใหม่ ใน ประเพณี ของ กระจาด และ ขนม

ผู้จัดจําหน่ายถนน

ผู้ ขาย ถนน จะ ทํา การค้า ของ พวก เขา จาก ร้าน ขาย ของ ใน สาย น้ํา หนัก และ ใน ระหว่าง ที่ ไม่ มี การ ควบคุม อย่าง เป็นทางการ ใน การ รวม ตัว กัน ของ สถานี รถ และ โรงพยาบาล ณ การจัดอันดับลาซา ที่ผู้จัดจําหน่ายชุด "ธีม" (เช่น สเตชันเนอรี) อยู่อาศัย; แต่เดิมทีมีการจัดระเบียบเพื่อรองรับ ผู้ขายที่เคยขายบนถนน หรือแค่มาจาก การนั่งบนทางเดินในเมือง นอกจาก นี้ อาหาร และ สิน ค้า ยัง ถูก ขาย จาก คน ที่ เดิน ด้วย กระจาด ผลัก รถจักรยาน หรือ รถบรรทุก หลัง หรือ จาก ผ้าปู หรือ ผ้า ที่ วาง อยู่ บน พื้น ใน ศูนย์ กลาง ของ ผู้ ผลิต ถนน ที่ ไม่ เป็น ทางการ ของ เมือง มี เป้าหมาย มาก ขึ้น เรื่อย ๆ โดย กฎหมาย และ การ ดําเนิน คดี รายงานว่า ซาน เฟลิป เดอ เฮซุส ทินกัวส์ ประจําสัปดาห์นี้ เป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดในลาตินอเมริกา

ดาวน์ทาวน์ช็อปปิ้ง

ศูนย์ ประวัติศาสตร์ ของ เม็กซิโก ซิตี้ เป็น ที่ รู้จัก กัน อย่าง กว้างขวาง สําหรับ คน ที่ เชี่ยวชาญ และ มัก จะ เป็น คน ค้า ปลีก ราคา ถูก บล็อกหรือถนนบางแห่งใช้สําหรับร้านค้าขายสินค้าประเภทใดประเภทหนึ่ง โดยมีพื้นที่ที่ใช้สําหรับสินค้าประเภทนี้มากกว่า 40 ประเภท เช่น เครื่องใช้ในบ้าน ตะเกียง และอิเล็กทรอนิกส์ ตู้เสื้อผ้าและห้องน้ํา เครื่องแต่งงาน ชุดเจาะประดับ เครื่องแต่งงาน เครื่องเรือนในสํานักงานและตู้เซฟ หนังสือ ภาพถ่าย เครื่องประดับและช่าง ห้างสรรพสินค้าหลักก็ถูกนําเสนอในเมือง

ตลาดท้องถิ่นในเมือง รวมถึงตลาดที่ลา เมอร์เซด เมอร์คาโด เดอ จาไมกา มีความเชี่ยวชาญด้านดอกไม้ใหม่ คือเมอร์คาโด เด โซโนรา ในลัทธิเวทมนตร์ และลากูนิลลาในเฟอร์นิเจอร์

พื้นที่การค้าชาติพันธุ์ตั้งอยู่ในไชน่าทาวน์ ใจกลางเมือง คาลล์ โดโลเรส แต่ เม็กซิโก ซิตี้ โคเรียทาวน์ หรือ เปควิโน ซูล ตั้งอยู่ในโซน่า โรซา

ซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านค้าใกล้เคียง

ซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่ทันสมัย ไฮเปอร์มาร์ตและสโมสรในคลังสินค้า รวมทั้งโซเรียนา โคเมคซิคานา เชเดราอุย โบเดกา ออเรริรา วอลมาร์ทและคอสโค ตั้งอยู่ทั่วเมือง ศูนย์ การค้า สมอง หลาย แห่ง ที่ มี ร้าน ค้า เล็ก ๆ บริการ ศาล อาหาร และ บาง ที โรง ภาพยนตร์

ร้าน มุม "mom-and-pop " ขนาด เล็ก ("abarterias " หรือ อื่น ๆ ที่ เรียก ว่า " changarros ") ใน ย่าน ที่ รวย และ ยากจน ทุก แห่ง นี่ คือ ร้าน เล็ก ๆ ที่ เสนอ พื้นฐาน เช่น เครื่อง ดื่ม อ่อน ของ บรรจุ ของ ขนส่ง ของ ขนม และ ผลิตภัณฑ์ นม ร้านเก็บ C หรือร้านค้ามุมหลายพันร้าน เช่น Oxco, 7-Eleven และ Extra ตั้งอยู่ทั่วเมือง

ชาปูลเตเปคเป็นอุทยานที่สําคัญระหว่างแอซเท็ก ซึ่งมีการประกาศให้ประชาชนรู้จักในนาม ชาร์ลส์ วี จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อปี 1530 เป็นอุทยานที่ใหญ่ที่สุดในโลก

วอล์คเวย์ ใน เขต กลาง อโลเมดา เป็น ที่ รู้จัก ใน ฐานะ สวน สาธารณะ ที่ เก่าแก่ ที่สุด ใน อเมริกา

Chapultepec อุทยานสาธารณะที่เป็นเอกลักษณ์ที่สุดของเมือง ได้กลับไปสู่จักรพรรดิ Aztec ที่ใช้พื้นที่นี้เป็นที่ล่าถอย อยู่ ทาง ใต้ ของ เขต โปลานโก และ เป็น บ้าน ใน สวน สัตว์ ของ เมือง ชัปเตก หลาย บ่อ และ พิพิธภัณฑ์ เจ็ด แห่ง รวม ถึง พิพิธภัณฑ์ แห่ง ชาติ แห่ง มานุษยวิทยา

สวนสาธารณะเมืองที่เป็นสัญลักษณ์อื่น ๆ ได้แก่ศูนย์ประวัติศาสตร์กลางของอลาเมด้า อุทยานแห่งเมืองตั้งแต่สมัยอาณานิคม และได้ปรับปรุงใหม่ในปี 2556 ปาร์ก เมซิโก้ และ ปาร์เก เอสปาญา ในอําเภอกอนเดซา ปาร์ค ฮันดิโด และ ปาร์ค เดอ โลส เวนาโดส ใน โคโลเนีย เดล วาลล์ และ พาร์ค ลินคอล์น ที่ โปแลนโค มี สวน สาธารณะ เล็ก ๆ อยู่ มากมาย ทั่ว เมือง ส่วน ใหญ่ จะ เป็น สี่ เหลี่ยม สี่ เหลี่ยม ที่ กิน พื้นที่ สอง หรือ สาม ตาราง ระหว่าง เขต บริหาร หรือ เขต การค้า

สวนสาธารณะขนาดใหญ่อื่น ๆ เช่น Bosque de Talpan และ Viveros de Coyoacan และทางทิศตะวันออกของ Alameda Oriente นําเสนอกิจกรรมสันทนาการจํานวนมาก ทาง ตะวัน ตก เฉียง เหนือ ของ เมือง คือ เขต สงวน นิเวศวิทยา ขนาด ใหญ่ คือ บอส เด อารา กอน ทาง ตะวันออก เฉียง ใต้ คือ สวน สาธารณะ นิเวศ โซชิมิลโก และ ตลาด พืช ซึ่ง เป็น แหล่ง มรดก โลก เขต ซานตา เฟ ตะวัน ตก เป็น ป่า เขา ใน อุทยาน แห่ง ชาติ เดเซียร์โต เดอ โลส เลโอนส์

สวน สาธารณะ ประกอบ ไป ด้วย Six Flags Mexico ใน ย่าน Jusco ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน ละตินอเมริกา มีเรืออยู่หลายลําในเมือง

เม็กซิโก ซิตี้ มี สวน สาม สวน สวนสัตว์ชาปูลเตเปก, สวนสัตว์ซานฮวนเดอารากอนและสวนสัตว์ลอสโคโยตส์ สวน สัตว์ ชัปเลเต ค อยู่ ใน ส่วน แรก ของ สวน ชัปเล เทค ใน มิเกล ฮิดาล โก มัน ถูก เปิด ใน ปี 1924 ผู้ เข้า ชม สามารถ เห็น ได้ ถึง 243 สปีชีส์ ที่ แตกต่าง กัน ได้ รวม ถึง กังการู แพนด้ายักษ์ กอริลลา คาราคัล ไฮยีนา ฮิปโป จากัวร์ ลีเมอร์ สิงโต ใน บรรดา สิ่ง อื่น ๆ ซู ซาน ฮวน เดอ อารากอน อยู่ใกล้กับ ซานฮวน เด อารากอน พาร์ค ใน กุสตาโว่ เอ มาเดโร ใน สวน สัตว์ นี้ เปิด ขึ้น ใน ปี 1964 มี สปีชีส์ อยู่ ใน อันตราย ต่อ การ สูญ พันธุ์ เช่น จากัวร์ และ หมาป่า เม็กซิกัน แขกอื่น ๆ คือนกอินทรีทองคํา นกเขา แกะบิอก คาราคารา ม้าลาย ช้างแอฟริกา ช้างลายู ฮิปโป ในท่ามกลางผู้อื่นๆ สวนสัตว์ซูลอสโคโยตส์เป็นสวนสัตว์ที่มีพื้นที่ 27.68 เอเคอร์ (11.2 ฮา) ตั้งอยู่ทางใต้ของเม็กซิโกซิตีในโคโยอาแคน มัน ถูก เปิด ตัว เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 1999 มีสัตว์ป่าชนิดนี้มากกว่า 301 สายพันธุ์ สายพันธุ์ที่มีสายพันธุ์พื้นเมืองหรือเป็นเชื้อสายพันธุ์ในพื้นที่มากกว่า 51 สายพันธุ์ ประกอบด้วยนกอินทรี นกอินทรี นกโคโยตีส แมคคาวส์ แมวน้ํา แม็กซิโก แรคคูน สิงโตภูเขา สิงโต สุนัขจิ้งจอก กวางหางขาว

สนามกีฬาอัซเตกา สนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุด 21 ของโลก

ฟุตบอลเป็นกีฬาแฟรนไชส์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดของประเทศ และเป็นกีฬาที่ได้รับโทรทัศน์มากที่สุด สนามที่สําคัญของเม็กซิโกซิตี้ ได้แก่ สนามกีฬาอัซเตกา บ้านของทีมฟุตบอลทีมชาติเม็กซิโกและอเมริกายักษ์ ซึ่งสามารถนั่งแฟน 91,653 คน ทําให้เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา สนามกีฬาโอลิมปิกในมหาวิทยาลัยซิอูแดด เป็นบ้านของยูนิเวอร์ไซแดด นาซิอองนัล สโมสรฟุตบอลที่มีที่นั่งอยู่มากกว่า 52,000 คน สนามกีฬาอาซุล ซึ่งมีแฟนๆ นับถึง 33,042 คน อยู่ใกล้กับตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เม็กซิโกซิตี้ในย่านโนเชบิวเอนา และเป็นบ้านของกลุ่มยักษ์ครูซ อาซุล สามทีมอยู่ในเม็กซิโกซิตี้ และเล่นในเฟิร์สท์ดิวิชั่น นอกจากนี้ พวกเขายังเป็นส่วนหนึ่งของ คลับเดปอร์ติโบ กวาดาลาฮารา ยักษ์ที่มีฐานอยู่ในกัวดาลาฮารา ของ "บิ๊กโฟร์" แบบดั้งเดิมของเม็กซิโก (แม้ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจะพยายามลบสถานะของทีมออกอย่างน้อยก็อยู่ในมาตรฐาน) ประเทศนี้เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกในปี 1970 และ 1986 และสนามกีฬาแอซเทกาเป็นสนามกีฬาแรกในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลกที่จะเป็นเจ้าภาพรอบชิงชนะเลิศสองครั้ง

มหาวิทยาลัยโอลิมปิโก ได้พิจารณาถึง "อาคารที่สําคัญที่สุดในทวีปอเมริกาสมัยใหม่" โดยสถาปนิกชาวอเมริกัน แฟรงก์ ลอยด์ ไรท์

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น เมือง ลาตินอเมริกัน แห่ง แรก ที่ เป็น เจ้าภาพ โอลิมปิก ได้ จัด กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ใน ปี 1968 ได้ ชนะ การ เสนอ ตั้ง ราคา ให้ กับ บัวโนส ไอเรส ลีออน และ ดี ทรอยต์ เมือง นี้ เป็น เจ้าภาพ เกม อเมริกัน เกมส์ ปี 1955 และ 1975 หลัง จาก ซาน เตียโก และ เซา เปาโล ถอน ตัว การ แข่งขัน แข่งขัน กับ น้ํา แข็ง ระดับ ไอซีเอฟ ถูก เจ้าภาพ ใน ปี 1974 และ 1994 ลูชา ลิเบร เป็น สไตล์ ของ มวยปล้ํา แบบ เม็กซิโก และ เป็น หนึ่ง ใน กีฬา ที่ มี คน ชื่นชอบ มาก ขึ้น ทั่ว ทั้ง ประเทศ สนาม หลัก ใน เมือง คือ อา เรนา เม็กซิโก และ อา เรนา คอลิเซโอ

แกรนด์ปรีซ์เม็กซิกันในเม็กซิโกซิตี้ การแข่งขันชิงแชมป์สําหรับสูตรหนึ่ง

ทีมออโตโดรโม เฮอร์มาโนส โรดริเกซ เป็นสถานที่สําคัญสําหรับการแข่งรถ และเป็นเจ้าภาพแกรนด์ปรีซ์สูตร 1 ของเม็กซิโกนับตั้งแต่กลับมาสู่การแข่งขันกีฬาในปี 2515 ซึ่งจัดขึ้นในอดีตตั้งแต่ปี 2505 ถึง 2505 และอีกครั้งตั้งแต่ปี 2525 ถึงปี 2535 ในปี 1980 ถึง 1981 และอีกครั้งนับตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2007 วงจรนี้เป็นเจ้าภาพจัดคอนเสิร์ตแชมป์คาร์ เวิลด์ ซีรีส์ กรัน พรีเมียว เดอ เม็กซิโก เริ่มต้นในปี 2005 NASCAR Navide Series ดําเนินการ Telcel-Motorola Mexico 2000 ปี 2005 ยัง เป็น การ วิ่ง ครั้ง แรก ของ เม็กซิโก ซิตี้ 250 โดย แกรนด์ แอม โรเล็กซ์ สปอร์ตส์ คาร์ ซีรีส์ ทั้งสองเชื้อชาติถูกเอาออกจากกําหนดการชุดการแสดงของตนในปี 2552

เบสบอล เป็น กีฬา อีก กีฬา หนึ่ง ที่ เล่น อย่าง มืออาชีพ ใน เมือง เม็กซิโกซิตี้ เป็น บ้าน ของ เม็กซิโก ซิตี้ เรด ดีวิลส์ ใน สันนิบาต เม็กซิโก ซึ่ง ถูก มอง ว่า เป็น สาม ลีก ของ เมเจอร์ ลีก เบสบอล เดวิลส์เล่นเกมที่บ้านที่เอสตาดิโอ อัลเฟรโด ฮาร์ป เฮลู ออกแบบโดย เอฟจีพี เอเทลิเออร์ ฟอนซิสโก กอนซาเลซ พูลิโด สถาปนิกชาวเม็กซิโกและอเมริกา ที่ร่วมมือกับสถาปนิกท้องถิ่น ที่ชื่อ ทอลเลอร์ เอดีจี เม็กซิโก ซิตี้ มี 10 Little Leaks สําหรับ นัก เบสบอล รุ่น เยาว์

เม็กซิโกซิตีอารีนา

ใน ปี 2005 เม็กซิโก ซิตี้ ได้ กลาย มา เป็น เมือง แรก ที่ ได้ เป็น เจ้าภาพ เกม ฤดู กาล ของ NFL นอก สหรัฐฯ ที่ สนาม กีฬา Azteca กลุ่ม คน 103 , 467 คน ที่ เข้า ร่วม เกม นี้ เป็น กลุ่ม คน ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน เกม ฤดู กาล ใน ประวัติศาสตร์ NFL จนถึง ปี 2009 นอกจากนี้ เมืองนี้ยังได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลเอ็นบีเอหลายเกมในช่วงก่อนฤดูกาล และได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเบสบอลชิงแชมป์อเมริการะดับนานาชาติ รวมทั้งการแข่งขันเบสบอลเมเจอร์ลีกเหนือของพรมแดนที่ Foro Sol ในปี 2550 ผู้ตรวจการเอ็นบีเอ อดัม ซิลเวอร์ ได้แสดงความสนใจในการตั้งทีมขยายเอ็นบีเอจีลีกในเม็กซิโกซิตี้ให้เร็วกว่าปี 2551 เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2552 เมื่อ จ.อ.ซิลเวอร์ประกาศในการแถลงข่าวในเม็กซิโกซิตี้อาเรนาว่าทีม LNBP Capitanes de Ciudad de Mexico จะเข้าร่วมในฤดูกาล 2563-21 ตามข้อตกลงห้าปี

สิ่งอํานวยความสะดวกด้านกีฬาอื่น ๆ ในเม็กซิโกซิตี้ คือ สนามกีฬาปาลาซิโอ เดอ โลส ดีพอร์ต ในสนามกีฬาในร่ม ฟรานซิสโก มาร์เกวซ โอลิมปิก ฮิโปโดรโม เด ลาสอาเมริกาส สนามกีฬาโอลิมปิกอกสติน เมลการ์ตา และกีฬาแข่งม้า ฮอกกี้ รักบี้ แบบอล และบาสเกตบอลอเมริกัน

บูลไฟท์เตอร์ เกิดขึ้น ทุก วันอาทิตย์ ระหว่าง ฤดู รบ กลาง วัน อาทิตย์ ที่ พลาซา เม็กซิโก 50 , 000 ที่นั่ง รถ บูลลิ่ง ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน โลก

สนาม กอล์ฟ ของ เม็กซิโก ซิตี้ ได้ เป็น เจ้าภาพ การ แข่งขัน กอล์ฟหญิง แอลพีจีเอ และ กอล์ฟ ชาย 2 คน ใน เวิลด์ คัพ หลักสูตรทั่วเมืองมีให้บริการเป็นส่วนตัว รวมทั้งสถานที่สาธารณะ

เม็กซิโก ซิตี้ เป็น ศูนย์ กลาง ลาตินอเมริกา สําหรับ ธุรกิจ โทรทัศน์ อุตสาหกรรม ดนตรี และ ภาพยนตร์ นอกจาก นี้ ยัง เป็น สิ่งที่ สําคัญ ที่สุด ของ เม็กซิโก สําหรับ สื่อ ที่ พิมพ์ ออกมา และ อุตสาหกรรม การตีพิมพ์ หนังสือ หนังสือพิมพ์รายวันจํานวนหลายสิบฉบับจะตีพิมพ์ รวมทั้งหนังสือพิมพ์ เอล ยูนิเวอร์แซล เอ็กเซลซิเออร์ หนังสือพิมพ์จําลองและฉบับลา จอร์นาดา เอกสาร หลัก ๆ อื่น ๆ ก็ คือ ไมเลนิโอ โครนิกา เอล เอโคโนมิสตา และ การ ทําลาย เอล ฟินานเซโร นิตยสารชั้นนํา ได้แก่ เอ็กซ์ปานซิออน โปรเซโซ โปเดอร์ และนิตยสารบันเทิงหลายๆ ฉบับ เช่น วานิดาเดส, กิเน, ชิแลงโก, จิแลงโก, ทีวีโนทัส และนิตยสารท้องถิ่นโวกูอีทูก, การ์ตูนแก็กคิว, สถาปนิก

และ ยัง เป็น ศูนย์กลาง อุตสาหกรรม โฆษณา ชั้น นํา อีก ด้วย บริษัทโฆษณานานาชาติส่วนใหญ่มีสํานักงานในเมือง รวมถึงบริษัทเกรย์, JWT, Leo Burnett, Euro RSCG, BBDO, Ogilvy, Saatchi & Satchi และ McCann Erickson บริษัทท้องถิ่นหลายแห่งยังแข่งขันกันในภาคส่วนนี้ รวมทั้งบริษัทอลาซรากิ โอลาบูเอนากา/เคมิสตรี เทรัน ออกุสโต เอเลียส และเคลเมนเต กามารา อีกด้วย มีสถานีวิทยุ 60 สถานี ทํางานในเมือง และเครือข่ายวิทยุชุมชนหลายแห่ง

บริษัท สื่อ ขนาด ใหญ่ สอง บริษัท ใน โลก ที่ พูด ภาษา สเปน คือ Televisa และ TV Azteca มี การ ควบคุม อยู่ ใน เม็กซิโก ซิตี้ สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นอื่นๆ ประกอบด้วย:

XHDF 1 (Azteca Uno),XEW 2 (Televisa W),XHCTMX 3, XHTV 4, XHGC 5, XHIMT 6, XHIMT 7, XEQ 9, XEIPN 11, XHUNAM 20, XHCDM 21, XEMT 2228, XHTRES 28, HTVM 20 XHCU 45

เม็กซิโกซิตี้เคยเป็นที่รู้จักในนาม ลา ซิวดัด เดอ โลส ปาลาซิออส ("เมืองแห่งพระราชวัง") เป็นชื่อเล่นที่กล่าวถึงบารอน อเล็กซานเดอร์ ฟอน ฮุมโบลท์ เมื่อเดินทางเยือนเมืองในศตวรรษที่ 19 ซึ่งส่งจดหมายกลับไปยังยุโรปโดยกล่าวว่าเม็กซิโกซิตี้สามารถแข่งขันได้กับเมืองสําคัญใด ๆ ในยุโรป แต่ นัก การเมือง ชาวอังกฤษ ชาลส์ แลต คลุป ผู้ ซึ่ง เป็น ผู้ เขียน คํา ถาม ต่อ ไป นี้ "... ดูผลงานของพวกเขาสิ ไส้ศึก โบสถ์ ถนน และเมืองแห่งพระราชวังที่หรูหรา ซึ่งได้เพิ่มขึ้นจากซากปรักหักพังของเทนอชติทลัน ที่สร้างดินเหนียวขึ้นมา" ในหน้า 84 ของจดหมาย V แห่งแรมเบลอร์ในเม็กซิโก.

ในทุกอาณานิคม คําขวัญของกรุงนี้คือ "Muy Noble e Insignee, Muy Leal e Impirale" (มีศักดิ์ศรีและโดดเด่น ซื่อสัตย์มาก และ จักรวรรดิ)

ในระหว่างที่แอนเดรส โลเปซ โอบราดอร์บริหารของโอบราดอร์ คําขวัญทางการเมืองได้ถูกนํามาใช้ ลา ซิวดัด เด ลา เอสเปรันซา ("เมืองแห่งความหวัง") คําขวัญนี้ถูกนําไปใช้อย่างรวดเร็วในฐานะชื่อเล่นในเมือง แต่ได้จางหายไปตั้งแต่คําขวัญใหม่ แคปปิตอล โมวิมิเอนโต ("แคปปิตอล อิน มูเมนท์") ถูกรัฐบาลนําโดยมาร์เซโล เอบราร์ด แม้ว่าคําขวัญหลังนี้จะไม่ถือว่าเป็นชื่อเล่นในสื่อก็ตาม นับตั้งแต่ปี 2556 เป็นต้นมา เมื่อต้องการอ้างถึงเมืองดังกล่าวโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการรณรงค์ของรัฐบาล การใช้ตัวย่อ CDMX (จาก Ciudad de Mexico) ก่อนหน้านี้แต่ล่าสุด ตัวย่อคือ "DF" (จาก Distrito Federal de Mexico)

เมืองนี้เป็นที่รู้จักกันดีในนาม Chilangolandia หลังจากชื่อเล่นของ Chilangos ของท้องถิ่น ชิแลงโก ถูก ใช้ อย่าง ไม่ มี ใคร อาศัยอยู่ นอก เม็กซิโก ซิตี้ เพื่อ " จง โอหัง หยิ่ง ไม่ ดี คน ดัง " สําหรับส่วนของคนที่อาศัยอยู่ในเม็กซิโกซิตี กําหนดให้คนที่อาศัยอยู่ที่อื่น ๆ อย่างเป็นอิสลามเหมือนอาศัยอยู่ในจังหวัดลา โพรวินเชีย ("จังหวัด" เขตรอบนอก) และหลายคนก็โอบกอดคําว่าพริกรันโกอย่างภาคภูมิใจ ผู้อยู่อาศัยในเม็กซิโกซิตี้ มีชื่อเรียกเมื่อเร็ว ๆ นี้ว่าความพ่ายแพ้ (จากตัวย่อทางไปรษณีย์ของเขตสหพันธ์ในภาษาสเปน) ดี.เอฟ. ที่ถูกอ่านว่า "เดอ-เอฟ") พวกเขาเรียกอย่างเป็นทางการว่า แคปปิตาลิโน (โดยอ้างอิงถึงเมืองที่เป็นเมืองหลวงของประเทศ) แต่ "[p] อาจจะเพราะว่า ทุนพลิโนนั้นมีมารยาทมากกว่า เจาะจง และถูกต้องกว่านั้น มันแทบจะไม่ถูกใช้ประโยชน์"

เมืองแฝด

เม็กซิโกซิตี้ถูกบิดด้วย:

สหภาพเมืองหลวงไอบีโร-อเมริกัน

เม็กซิโก ซิตี้ ก็ เป็น ส่วน หนึ่ง ของ สหภาพ เมือง หลวง อิเบโร -อเมริกัน